Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2016

Οικιακά

 
Τώρα κάνω τις δουλειές τους σπιτιού πιο ήρεμα. Τις απολαμβάνω, μπορώ να πω. Δεν βιάζομαι να τις διεκπεραιώσω. Δεν με κυνηγά το ίδιο ο χρόνος. Τις κάνω με βαθιά επίγνωση κι είναι ωραία.

Άπλωνα κάτι ρούχα το πρωί κι άκουσα μια μαμά πιο πέρα να λέει κάτι στο παιδί της, με σαρκασμό. Σταμάτησα για λίγο το άπλωμα και έκρινα στο μυαλό μου το γεγονός. Πολύ γρήγορα έβαλα ένα νοητό φρένο και είπα -πάντα μέσα στο μυαλό μου- πως δεν πρέπει να κρίνω τους άλλους και πως ίσως να έχω κάνει κι εγώ το ίδιο λάθος, κάποια στιγμή. Πολύ γρήγορα, επέστρεψα στο άπλωμα των ρούχων. Και φρόντισα, κατά την προσφιλή μου συνήθεια, να σετάρω το χρώμα των ρούχων με τα μανταλάκια.

Δεν μαγειρεύω σήμερα. Έχω φαγητό από τα χθες και καθόλου διάθεση για μαγείρεμα. Το καλοκαίρι είναι πιο εύκολη η τροφή, ούτως ή άλλως. Μια σαλάτα, ψωμί με ντομάτα, λίγα αυγά και φρούτα είναι αρκετά. Δεν μαγειρεύω σήμερα. Ασχολούμαι μόνο με τα ρούχα. Μπουγάδα, σιδέρωμα, τακτοποίηση. Τακτοποιώ και σκέψεις, παράλληλα.

Η βιβλιοθήκη θέλει ξεσκόνισμα. Πρέπει να φτιάξω και λίγο τα βιβλία. Θέλουν ξανά ταξινόμηση. Τα ταξινομώ με ένα δικό μου σύστημα που ξέρω ότι δύσκολα άλλος θα το διέκρινε. Θα τα κάνω από βδομάδα. Έχω χρόνο. Έχω πολύ χρόνο.

Στα διαλείμματα από τις δουλειές, κάνω τηλεφωνήματα. Κανονίζω πράγματα, μιλάω με ανθρώπους που είχα χάσει τελευταία, ξαναβρίσκω επαφή. Όλοι ρωτούν για τη δουλειά κι εγώ μιλάω για τις δουλειές του σπιτιού. Ουσιαστικά, δεν μου λείπει το γραφείο. Έχω πολλά να κάνω, πάρα πολλά. 

Τα Σαββατοκύριακα, αποφάσισα: Μόνο θάλασσα και βόλτες. Η μικρή, είναι ενθουσιασμένη και δεν θέλει να τελειώσει ποτέ, αυτό το καλοκαίρι. Κι εγώ δεν βιάζομαι. Επιτέλους, δεν βιάζομαι!

1 σχόλιο:

Δύ-στιχος είπε...


Επίσης και η γυναίκα μου, άνεργη είναι τώρα,
και μόνο εγώ σηκώνουμαι, στο σπίτι αμπονώρα.
Μα κάθε μια κατάσταση, απελπιστίκ ή όχι,
έχει καλά, έχει κακά, και μέτρια στην απόχη.

Δύ-στιχος