Η δική μας καλοσύνη

Το μυαλό μπορεί με απίστευτους συνειρμούς να μεταμορφώσει το αρχικό ερέθισμα σε κάτι που είτε η μνήμη ανακαλεί είτε η καρδιά χρειάζεται.

Ένας τέτοιος συνειρμικός αλγόριθμος μού προέκυψε παρατηρώντας εικόνες από την Ειδομένη. Εικόνες που δεν θα μπορούσα να φανταστώ ότι θα έβλεπα ποτέ στη ζωή μου, τόσο κοντά στον μικρόκοσμό μου. Συντέλεσαν και κάποιες άλλες εικόνες. Εικόνες ανθρώπων που ανοίγουν τα σπίτια και τις αγκαλιές τους. Ανθρώπων που καθημερινά αυτόδιατίθενται και  προσφέρουν με όποιον τρόπο μπορούν.

Είπα μέσα μου, πως ναι, μπορούμε ακόμα να πιστεύουμε στον Άνθρωπο. Στο αγνό αίσθημά του, στη μεγαλοψυχία, στην αλληλεγγύη, στην καλοσύνη του.

Κι έτσι κάπως, με δεκάδες σκέψεις που αγωνίστηκαν στη σκυταλοδρομία  θυμήθηκα πως πριν κάποια χρόνια, το 2008, όταν η «Κρίση» δεν είχε σκάσει ακόμα στα μούτρα μας διάβασα εκείνο το βιβλίο του Πέτρου Τατσόπουλου, «Η καλοσύνη των ξένων». Πόσο ωραίο το είχα βρει αυτό το βιβλίο!

Δεν ήταν απλά η έκθεση του συγγραφέα απέναντι στο κοινό του αποκαλύπτοντας ένα μεγάλο κομμάτι του βίου του, μιας και πρόκειται για την ιστορία της δικής του υιοθεσίας. Ήταν η απλότητα που ο ίδιος επέλεξε να μας εξιστορήσει τα γεγονότα με γνώμονα πάντα την καλοσύνη των άλλων.

Ακόμα κι αν σκεφτώ σήμερα πως ο Τατσόπουλος αργότερα έγινε βουλευτής. Έκανε  το ένα, έκανε το άλλο, είπε πράγματα που δεν μου άρεσαν κ.λ.π., η καλοσύνη των ξένων είναι αυτή που του έδωσε την ευκαιρία, το δικαίωμα. Ο Πέτρος Τατσόπουλος, ήταν από τους τυχερούς που ενώ οι συγκυρίες της ζωής τα έφεραν έτσι ώστε να εξαρτάται η δική του ζωή από την όποια καλοσύνη θα επιδείξουν οι άλλοι, βρέθηκαν γι’ αυτόν οι «ξένοι» που την προσέφεραν απλόχερα.

Είναι λίγο τρομακτική η διαπίστωση πως μπορεί να εξαρτηθεί η ζωή χιλιάδων ανθρώπων απλά από την καλοσύνη άλλων ανθρώπων. Είτε το δεις το θέμα πολιτικά είτε ανθρωπιστικά.  Όμως για σκέψου λίγο, αν η καλοσύνη δεν υπήρχε, τι θα είχε μείνει όρθιο τελικά στον κόσμο αυτό;

(Το άρθρο δημοσιεύθηκε πρώτη φορά, την Τετάρτη 23/03/2016, στο πολιτιστικό περιοδικό "Τέχνης Λόγια".)

Είμαστε στον αέρα!

Μια Κυριακή -και το περίμενα πως θα 'ταν Κυριακή!- του Οκτώβρη που μόλις πέρασε, εγκαινιάσαμε, στην πάντα αγαπημένη και ιδιαιτέρως φιλόξενη ραδιοσυχνότητα του ΣΤΙΓΜΑ 97.6, την εκπομπή "Ξεφυλλίζοντας μετά Μουσικής". Μια εκπομπή για τα βιβλία και τους συγγραφείς τους. Ενίοτε και για τους αναγνώστες τους. Κι όλα αυτά με επιστέγασμα αγαπημένες μουσικές.

Μετά από τις  λίγες, πρώτες αυτές εκπομπές που βγήκαν στον αέρα μέχρι και σήμερα, νοιώθω  χαρούμενη  και ιδιαιτέρως τυχερή, επειδή έχω τη στήριξη και την αγάπη πολλών ανθρώπων. Δικών μου ανθρώπων, φίλων, αγαπημένων, συνεργατών μα και άγνωστων. Ανθρώπων που δεν γνωρίζω ή που γνωρίζω ελάχιστα μέσα από την διαδικτυακή μου δράση.

Ξέρω πως το ευχαριστώ μέσα από το  blog ίσως να είναι ελάχιστο αλλά είναι ειλικρινές. Χρωστώ κι ένα μεγάλο ευχαριστώ  και σε όλα τα παιδιά στον ΣΤΙΓΜΑ Radio, για την εμπιστοσύνη και τη στήριξη και την πολύτιμη βοήθεια.

Η απειρία μου είναι εμφανής και κάνω λάθη. Υπόσχομαι να τα διορθώσω ή τουλάχιστον να προσπαθήσω να τα διορθώσω. Το σίγουρο είναι πως ό,τι κάνω το κάνω με αγάπη. Δεν θα μπορούσα αλλιώς!

Η εκπομπή, βγαίνει στον αέρα του ΣΤΙΓΜΑ κάθε Κυριακή 11π.μ. με 12μ.μ.. Για όποια ή όποιον επιθυμεί να ακούσει τις προηγούμενες εκπομπές, είναι συγκεντρωμένες όλες εδώ και κάθε εβδομάδα θα ανεβαίνει η καινούργια.

Για βιβλιοπροτάσεις, σχόλια και ό,τι άλλο προκύψει μπορείτε να επικοινωνείτε στη σελίδα της ομάδας στο FB, "Ξεφυλλίζοντας μετά Μουσικής" ή via e-mail στο stigmabook@gmail.com .

Καλές ακροάσεις και καλές αναγνώσεις!

Antisexus

Ακόμα κι αν πάρω ως δεδομένο πως -όπως οι περισσότεροι άνθρωποι, έτσι κι εγώ- μεροληπτώ υπέρ των αγαπημένων μου, δεν είναι αρκετό αυτό για να δικαιολογήσει τη χαρά και την ικανοποίηση που νοιώθω, τώρα που ολοκλήρωσα την ανάγνωση του ΑΝΤΙΣΕΞΟΥΣ.

Και τι τύχη! Αν δεν ήταν ο Δημήτρης Τριανταφυλλίδης φίλος μου, ίσως να μην ήξερα για την καινούργια μεταφραστική δουλειά του και ίσως να μην το διάβαζα ποτέ. Κι ακόμα, ίσως ποτέ να μην ανακάλυπτα τον Αντρέι Πλατόνοφ αυτόν τον μάγο με την λεπτή ειρωνεία και τον αφοπλιστικό κυνισμό.

Δεν μπορώ να κρίνω το γραφτό από άποψης μεταφραστικής. Είμαι σίγουρη -κι εδώ μπαίνει αρκετά η μεροληψία που αναφέρθηκε παραπάνω- πως ο Δημήτρης θα έχει κάνει εξαιρετική δουλειά και πάλι. Άλλωστε, είναι ένας άνθρωπος που έχει ζήσει τη γλώσσα αυτή, δεν την γνωρίζει μόνο ως διδαγμένη "ξένη" συν του ότι έχει στο ενεργητικό του δεκάδες, αξιόλογες μεταφράσεις. Στην τελική, υπάρχουν τόσοι και τόσοι κριτικοί να το κρίνουν. Μπορώ να πω όμως, την άποψή μου σαν ανάγνωσμα και σαν ερέθισμα. Σαν τροφή για σκέψη, για χαμόγελο, για δάκρυ και για επανατροφοδότηση...

Μέσα από διάφορες προσωπικές, εσωτερικές διαδικασίες με ξαναφέρνει μπροστά σε μια πραγματικότητα που σαν παιδί αρνιόμουν να παραδεχτώ και σαν ενήλικας ντρέπομαι για αυτήν. Με διδάσκει όμως, πόσο λυτρωτικός μπορεί να είναι ο αγώνας απέναντι σε ότι μπορεί να ονομαστεί καθεστώς, μέσα από τις λέξεις, όταν βέβαια αυτές ντύνονται με τα κατάλληλα ρούχα. Ο Πλατόνοφ θεωρώ πως έχει το χάρισμα να σαρκάζει και να αυτοσαρκάζεται λέγοντας ουσιαστικά έξω από τα δόντια αυτά που πιστεύει, χωρίς να ανησυχεί για το αποτέλεσμα. Τον θαυμάζω και γι' αυτό!

Δεν θα μακρηγορήσω άλλο. Παραθέτω ένα απόσπασμα από το διαφημιστικό φυλλάδιο το οποίο, όμως μας ενημερώνει ο μεταφραστής, δημοσιεύθηκε στη Νέα Υόρκη. Το φυλλάδιο έχει σκοπό να διαφημίσει τη συσκευή ΑΝΤΙΣΕΞΟΥΣ. Μια πατέντα επαναστατικής, που εφόσον έχει κατακλείσει όλες τις αγορές του κόσμου, επιχειρεί να εισαχθεί και στην αγορά της Σοβιετικής Ένωσης, υπό την επωνυμία "ΑΝΤΙΣΕΞΟΥΣ Κατοχυρωμένες με πατέντα συσκευές. Μπέρκμαν, Σολτουά και Υιοί ΕΠΕ".

"...η εταιρεία μας κατοχύρωσε την ευρεσιτεχνία σε όλες τις πολιτισμένες χώρες για την ηλεκτρομαγνητική συσκευή Antisexus, η οποία αποσκοπεί στην ρύθμιση του φύλου, και ταυτοχρόνως -χάρη σ' αυτήν- στην ύψιστη λειτουργία του ανθρώπου, το πνεύμα του, την κρυμμένη, σ' αυτό, θα λέγαμε, θεότητα, η οποία πρέπει, επιτέλους, να γίνει φανερή και κοινόχρηστη, ως μία από τις βασικές αρετές της ανθρωπότητας. Η μη ρυθμισμένη γενετήσια συμπεριφορά είναι μη ρυθμισμένη ψυχή - μη αξιόπιστη, η οποία και η ίδια οδύναται και παράγει οδύνες, πράγμα που στον αιώνα της καθολικής επιστημονικής οργάνωσης της εργασίας, στον αιώνα των Φορντ και του ραδιοφώνου, στον αιώνα της Κοινωνίας των Εθνών, του Ρέζεφορντ και της σχεδιαζόμενης διαπλανητικής επικοινωνίας με την βοήθεια της ζώσας δυνάμεως, η οποία υπάρχει στο επονομαζόμενο "Τούβλο" του Κρέιτσκποφ, δεν μπορεί να είναι ανεκτό. Η πρόοδος ακολουθεί τεθλασμένη πορεία, δηλαδή ορισμένα σημεία της υστερούν σε μεγάλο βαθμό έναντι άλλων. Η εταιρεία μας ανέλαβε το καθήκον να ευθυγραμμίσει την πορείας της προόδου, η εταιρεία μας ανέλαβε το καθήκον να εξοντώσει την σεξουαλική βαρβαρότητα του ανθρώπου και να εξυψώσει την φύση του στο επίπεδο του ανώτερου πολιτισμού της ηρεμίας και του ισομερούς, ήρεμου προσχεδιασμένου ρυθμού ανάπτυξης.

Στον αιώνα των κοινωνικο-οικονομικών κρίσεων, όταν ο θεσμός του γάμου επιβαρύνεται υλικά, στον αιώνα των διατροφών, όταν είναι σχεδόν αδύνατη η τεκνοποιία, όταν η γυναίκα έγινε και πάλι σχεδόν φαντασίωση των ποιητών χάρη στη μιζέρια των ανδρών, καλούμαστε να λύσουμε το παγκόσμιο πρόβλημα του φύλου και της ψυχής του ανθρώπου. Η εταιρεία μας μετέτρεψε το συναίσθημα της διαφοράς των φύλων από άναρχο στοιχείο σε ευγενή μηχανισμό και έδωσε στον κόσμο την δυνατότητα της ηθικής συμπεριφοράς. Εξαφανίσαμε το στοιχείο του φύλου από τις ανθρώπινες σχέσεις και απελευθερώσαμε τον δρόμο για την καθαρή πνευματική φιλία.

Λαμβάνοντας υπόψη, παρ' όλα αυτά, την ιδιαιτέρως εκτιμώμενη στιγμή της απόλαυση, η οποία υποχρεωτικά ενυπάρχει στην επαφή των φύλων, δώσαμε στην συσκευή μας τέτοια δομή, η οποία επιτρέπει την επίτευξή της, εντέλει, τρεις φορές περισσότερο από ό,τι θα απολάμβανε κάποιος που μόλις εξήλθε στην ελευθερία μετά από 10ετή κάθειρξη. Αυτή είναι η δική μας σύγκριση, αυτή είναι η αντιστοιχία της ποιότητας των πιστοποιημένων συσκευών μας.

Εν συνεχεία, ένας ιδιαίτερος ρυθμιστής επιτρέπει την επίτευξη ηδονής οποιασδήποτε χρονικής διάρκειας -από μερικά δευτερόλεπτα έως μερικά εικοσιτετράωρα- αρκεί ο χρήστης να διαθέτει τον αντίστοιχο ελεύθερο χρόνο. Μια ξεχωριστή ροδέλα επιτρέπει την ρύθμιση σε μονάδες μέτρησης όγκου την έκχυση σπέρματος και κατ' αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνεται το βέλτιστο επίπεδο ψυχικής ισορροπίας, δεν επιτρέπει δηλαδή την περιττή εξάντληση του οργανισμού και την πτώση των βιορυθμών. Σύνθημά μας είναι η ψυχική και οργανική μοίρα του πελάτη μας, ο οποίος εκπληρώνει το γενετήσιο καθήκον του, να βρίσκεται στα χέρια του μέσω των ειδικών ρυθμιστών. Και αυτό το πετύχαμε. Εκτός απ' αυτό όμως, οι γέροντες, που έχουν αποβάλει πλέον την γενετήσια ορμή, μπορούν και πάλι να την αποκτήσουν χάρη στη συσκευή μας. Εργαζόμαστε για το καλό όλων των ηλικιών και όλων των λαών..."

Αντρέι Πλατόνοφ ΑΝΤΙΣΕΞΟΥΣ
Εισαγωγή-μετάφραση από τα ρωσικά, Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης
Εκδόσεις ΑΡΜΟΣ

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA

Στου φεγγαριού το τάσι...

Εκείνη τη περίοδο, ήμασταν όλοι επηρεασμένοι από το βιβλίο του Γ. Σεφέρη “Έξι νύχτες στην Ακρόπολη”. Φευγάτοι, ήδη, από τη μικρή κοινωνία που μας μεγάλωσε, άλλος εδώ κι άλλος παραπέρα. Καλοκαίρι όμως πάλι μαζί, στον ίδιο παρανομαστή.

Σαν αστείο ξεκίνησαν οι “βραδιές ποίησης και φιλοσοφίας”. Σαν αστείο συνεχίστηκαν. Σαν αστείο, δεν έμειναν μέσα μας. Όχι τώρα, μετά από τόσα χρόνια.

Ο φεγγαρολουσμένος Λόφος του Στράνη, πάντα φιλόξενος. Έτοιμος να περιθάλψει τις εσωτερικές μας ανησυχίες. Ανησυχίες προς πάσα κατεύθυνση. Μόνο μία ανησυχία αντιστεκόταν -σθεναρά τότε- και την έλεγαν θάνατο. Πιστεύαμε πως δεν μας αφορούσε.

Ανεβαίναμε το πλακόστρωτο με ζωηρά, χαρούμενα βήματα. Κουβαλάγαμε όλα τα σύνεργα: βιβλία, κιθάρες, νερά, τσιγάρα. Κάποιες φορές και σουβλάκια και μπίρες. Καλή η τροφή του πνεύματος αλλά και τα στομάχια μουγκρίζανε.

Το μικρό αμφιθέατρο του Λόφου, είχε γίνει δικό μας. Θυμάμαι τους φίλους να διαβάζουν λυρική ποίηση του Κάλβου και τα σκυλιά από το διπλανό σπίτι να θέλουν να τους ξεσκίσουν.

Με κάλεσαν ένα βράδυ να παρουσιαστώ στη σκηνή. Παρουσιάστηκα χωρίς δεύτερη κουβέντα. Έκατσα κάτω οκλαδόν και κάπνιζα. Πέρασαν κάποια λεπτά σιωπής, ώσπου ένας φίλος ρώτησε που είχα το βιβλίο μου.

“Δεν έχω βιβλίο σήμερα!”, αποκρίθηκα.

“Και τι θα κάμεις; Θα κάθεσαι να καπνίζεις κι εμείς να σε κοιτάμε;”

“Ε, αφού δεν είμαι ευχάριστο θέαμα κι αφού δεν μπορείτε να κάτσετε χωρίς να κάνετε τίποτα, απλά να υπάρχετε… Θα σας τραγουδήσω…”, τους είπα χαμογελώντας κι οι φίλοι άρχισαν να γελάνε και να μου πετάνε άδεια τενεκεδάκια από μπίρες.

Εγώ, απτόητη! Άρχισα να τραγουδάω : “ Τέσσερα πόδια δυνατά και μια κουτσή κιθάρα, να ‘χαμε τώρα δυο τσιγάρα και δύο για μετά…”

Δεν άκουγαν. Μιλάγανε μεταξύ τους, γελάγανε, με χλευάζανε, μου φωνάζανε να σταματήσω γιατί θα εξαγριώσω τα σκυλιά του γείτονα. Εγώ τίποτα. Δεν τους άκουγα. Συνέχιζα: “Θα ‘ταν ο κόσμος μαγικός, παράδεισος η πλάση, στου φεγγαριού το τάσι, καφές βαρύ γλυκός…”

Και άκουσαν. Κόπασε ο σαματάς. Έκατσαν πίσω, χαλαροί, πίνοντας μπίρα κι άκουγαν. Το τελευταίο ρεφρέν το είπαμε όλοι μαζί χορωδιακά και τα σκυλιά δεν έβγαλαν άχνα.

Έτσι οι “βραδιές ποίησης” μπήκαν σε άλλη τροχιά. Γύρω από το μνημείο της Ελευθερίας, καθισμένοι οκλαδόν ή στο μουράγιο δίπλα – δίπλα, χειροπιασμένοι να τραγουδάμε : “… απίστευτος ο κόσμος κι ο χαρακτήρας μας…” και τα πόδια μας να αιωρούνται πάνω από τα λιοστάσια του κάμπου.

Ζαλισμένοι από τις μπίρες να αναρωτιόμαστε αν θα μπορούσαν να μας ακούσουν στο Μεσολόγγι, όπως ο Σολωμός από το ίδιο σημείο που καθόμασταν, μπόρεσε κι άκουσε (;) τα κανόνια του Μεσολογγίου κι έγραψε τους “Ελεύθερους Πολιορκημένους” και τον “Ύμνον εις στην Ελευθερίαν”.

Και μετά; Χαθήκαμε ξανά, στις Πόλεις…

Πρόσκληση για Λογοτεχνία, Μπίρα & Blogging

Έξι bloggers γράφουν για την Αθήνα

Έξι bloggers με συγγραφικό ταλέντο ανακάλυψαν οι

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ/ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΒΙΤΣΟΣ μέσα από το internet. Και τους ανέθεσαν να γράψουν ο καθένας μια ιστορία για την Αθήνα. Τις έξι αυτές διασκεδαστικές ιστορίες εξέδωσαν σε ισάριθμα βιβλία εικονογραφημένα από τον ζωγράφο ΜΠΑΜΠΗ ΠΥΛΑΡΙΝΟ.Το εγχείρημα στηρίχτηκε από την Amstel Pulse κι έτσι τα βιβλία δεν πωλούνται αλλά χαρίζονται!

Η Εταιρεία Πολιτισμού Action Direct ανέλαβε τη διοργάνωση έξι παρουσιάσεων των πρωτοεμφανιζόμενων συγγραφέων και των βιβλίων τους σε έξι café –στέκια της νεολαίας.Εκεί οι συγγραφείς και οι συντελεστές που υλοποίησαν την πρωτοποριακή, όσο και ουσιαστική αυτή ιδέα, σας περιμένουν για να σας προσφέρουν τα βιβλία μαζί με ένα ποτήρι μπίρα Amstel Pulse.

Για περισσότερα:

http://www.citystories.gr/

http://www.facebook.com/group.php?gid=65635682781

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΩΝ

Ø Τετάρτη 4/3

ROSEBUD, ώρα 19.00

Σκουφά 40 & Ομήρου, τηλ: 2103392370

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΑΛΜΟΥ, «Αγαπούσε τον άνεμο»

Η Αθήνα των νεανικών συναισθημάτων [Η Αθήνα κείτονταν ανήσυχη στα μάτια της. Μυριάδες φωτάκια χόρευαν στους λυγμούς της που κόπασαν στη σιωπή της νύχτας σαν ένα αραχνοΰφαντο γλυπτό κεντημένο με τα πετράδια του κόσμου... ]

Ø Τρίτη 10/03

ΜΑΓΚΑΖΕ, ώρα 19.00

Αίολου 33, τηλ. 2103243740

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΔΗΜΟΥ «Είναι όμορφα εδώ στην Κυψέλη»

Η Αθήνα της πυκνοκατοικημένης συνοικίας [Είναι όμορφα εδώ στην Κυψέλη. Η Χριστίνα. Την συναντάω παντού. Ανεβαίνει και κατεβαίνει την Καυκάσου, χειμώνα- καλοκαίρι με τα μαλλιά βρεγμένα. Μπαίνει μέσα σε όλα τα ψιλικατζίδικα και διαβάζει τις εφημερίδες... ]

Ø Τρίτη 17/03

POLIS, ώρα 19.00

Πεσματζόγλου 5, (Στοά του Βιβλίου) τηλ. 103249588

ΦΩΤΗΣ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ «Από τον Σινάτρα στην Καραγκούνα»

Η Αθήνα που παρόλα τα αισθητικά της προβλήματα υπερέχει της αισθητικής των κατοίκων της. [ Ήμουν στον αύλειο χώρο του Ιερού Ναού Αγίων Ισιδώρων Λυκαβηττού ένα τέταρτο πριν από την καθορισμένη –σύμφωνα με τα αναγραφόμενα στο προσκλητήριο- ώρα έναρξης της γαμήλιας τελετής... ]

Ø Τρίτη 24/03

Εν Αθήναις, ώρα 19.00

Ηρακλειδών 12, Θησείο, τηλ. 2103453018

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ «Το σπίτι και ο χρόνος»

Η Αθήνα των νεοκλασικών και των αιώνιων μνημείων Πολιτισμού. [ Στο τέλος του χρόνου που πέρασε, ήλθε και το τέλος μιας ολόκληρης εποχής. Αυτής που ταύτισα με το σπίτι μας, το οποίο πλέον μετά από αργόσυρτες προσυμφωνίες και μετέπειτα συμφωνίες και συμβόλαια, δόθηκε βορά στην αειθαλή αντιπαροχή... ]

Ø Τρίτη 31/03

BACARO, ώρα 19.00Σ

οφοκλέους 1 & Αριστείδου τηλ:2103211882

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΡΓΑΡΗΣ «Η μεγάλη απόφαση»

Η Αθήνα με τα μάτια των νέων της Επαρχίας, που θέλουν να την προσεγγίσουν. [Κάποιες φορές, όταν μια γυναίκα επιδιώκει να επιτύχει το σκοπό της, είναι ικανή να πλάσει τόσα πολλά επιχειρήματα και να συνδυάσει τόσες πολλές τεχνικές, που στο τέλος, ακόμη και η ίδια, κατά βάθος, απορεί, πώς τα κατάφερε. Έτσι και η Βασιλική, μεταφέροντας αρχικά, τον τόνο της λέξης Αθήνα... ]

Ø Τρίτη 07/04 Εν Δελφοίς, ώρα 19.00

Δελφών 5, Κολωνάκι τηλ.2103608269

DANA SEMITECOLO «Είμαι ο Τάκης και είμαι ποδήλατο»

Η Αθήνα όπως την ζουν οι φοιτητές. [ Είμαι ο Τάκης και είμαι ποδήλατο. Μην απορείς, δεν είμαι ένα τυχαίο ποδήλατο. Είμαι το ποδήλατο του Νίκου. Γι’ αυτόν και για την παρέα του μιλάει αυτή η ιστορία που θα σου διηγηθώ και κάθε λέξη της, είναι αληθινή... ]

OI ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ & O ΖΩΓΡΑΦΟΣ

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΑΛΜΟΥ

http://gialinanhmata.blogspot.com/

Η Χριστίνα Πάλμου είναι ένα πλάσμα που κυκλοφορεί απτόητο στους δρόμους της Αθήνας. Της αρέσει να ταξιδεύει και να τρώει σοκολάτα.Τις καλοκαιρινές νύχτες ν’ ακούει τη θάλασσα και να μετράει τη βροχή των αστεριών. Θέλει να ταξιδεύει στον Κόσμο.Στη ζωή της θέλει να νιώθει ελεύθερη.Αυτό το διήγημα είναι το πρώτο ολοκληρωμένο έργο που εκδίδει.Της πήρε να το γράψει ένα ταξίδι στην Ευρώπη, μιάμιση βδομάδα αδυσώπητης γρίπης και δέκα λεπτά σκληρής επίπληξης σε ένα σχολικό διάδρομο (χωρίς ξύλο). Της αρέσει η ποίηση και μια μέρα θα ανέβει σε ένα βάθρο του κόσμου να μιλήσει για αλήθειες.Μέχρι τότε… αντίο.

ΦΩΤΗΣ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ

http://myblogmindstyle-grecotsadilas.blogspot.com/

Ο εκδότης ήταν σαφέστατος: «H ζωή είναι αστεία!». Έτσι κατάλαβα ότι το χιούμορ μπορεί να είναι απότοκον και μιας παραγγελιάς κι όχι, αποκλειστικώς, του αυθορμητισμού. Έστω.Προκειμένου να εκδοθώ, ας το επιτηδεύσω. Το χιούμορ μου εννοώ!Πριν μερικά χρόνια (εντάξει Διονύση, πάνω από 20), δε με γνώριζε ούτε η μάνα μου. Αυτό δε σημαίνει πως οι γεννήτορές μου σήμερα με ξέρουν. Καλά καλά, δεν ξέρω εγώ τον ίδιο μου τον εαυτό.Η σπουδή μου να σπουδάσω Πολιτικές Επιστήμες, εσπευσμένως με έτρεψε σε πιο σπουδαίες για μένα ασχολίες. Όπως, για παράδειγμα, στην απόλαυση αναγνωσμάτων, ωσάν κι αυτό του Όσκαρ Ουάιλντ υπό τον τίτλο «Η σημασία του να μην κάνεις τίποτα» ή να κάνεις τα χρειώδη αλλά με ρυθμό αργό.Γιατί, σύμφωνα με τον Κούντερα, «η βραδύτητα είναι ο ρυθμός της απόλαυσης», άλλως -κατ’ εμέ- η ευρυθμία των ευκολιών.Και τώρα που, επιδητευόμενος δύσκολες λέξεις και αραδιάζοντας ονόματα συγγραφέων και τίτλους βιβλίων, απέδειξα, νομίζω, πόσο διαβασμένος είμαι, αν είστε και εσείς εύκηλοι, δηλαδή αμέριμνοι, όντας βραδείας καύσεως, σας καλώ να συναντηθούμε στο myblogmindstyle-grecotsadilas.blogspot.com/, που τώρα αρχίζω να στιλιζάρω. Βαρέθηκα να γυροφέρνω σε blogs άλλων.

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΔΗΜΟΥ

http://apologiaprosuavita.blogspot.com/

Η Βασιλική του Δήμου του Νικόλα και της Μαρίας ανήκει στη γενιά του Πολυτεχνείου. Όχι σ’ αυτήν που συμμετείχε στα γεγονότα, - δεν διατηρεί πολιτικό γραφείο, και μπορεί να το αποδείξει. Στην άλλη. Αυτή που απλά γεννήθηκε το ‘73. Κι όπως λέει ο φίλος της ο Σάμπαλης, «εμείς του ’73, κάτι έχουμε ρε παιδί μου».Η Βασιλική δεν έχει κάτι, έχει πολλά. Έχει ένα απλήρωτο δάνειο, δέκα μαθήματα που χρωστάει στο Πανεπιστήμιο εδώ και χρόνια, έχει υψοφοβία, αγοραφοβία, τριχοτυλλομανία, ήπια δυσλεξία και στραβισμό της Μόνα Λίζα, που όμως ο οφθαλμίατρός της την έχει διαβεβαιώσει ότι κάνει τις γυναίκες πιο γοητευτικές. Τα πιστεύει κάτι τέτοια, γιατί έχει τα μυαλά πάνω από το κεφάλι της.Έχει αδυναμία στις γάτες, στις μπίρες, στους Άγγλους (φονιάδες των λαών), και στον δεξί αστράγαλο, από τότε που έφαγε μια χύμα στα γραφικά πεζοδρόμια των Εξαρχείων.Έχει μανία με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια (του σατανά), την Άγκαθα Κρίστι και τον Φίλιπ Κέι Ντικ.Έχει επίσης την τάση να απολογείται και την εντύπωση ότι, όταν μιλάει στο τρίτο πρόσωπο για τον εαυτό της, κάποιος λείπει. Ε, μάλλον τα ’χει χαμένα.Έχει κι άλλα και σε πολύ καλές τιμές.Αλλά δυστυχώς στην Κυψέλη δεν έχει πάρκινγκ. Θα ταλαιπωρηθείτε.Καλύτερα να παρκάρετε εδώ: apologiaprosuavita.blogspot.comκαι να έρθετε με τα πόδια.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

satanasso-tefteria.blogspot.com
Γεννήθηκα στην Αθήνα.Εγκαταστάθηκα στην Θεσσαλονίκη θέλοντας να συμβάλλω στην αποκέντρωση.Στη συνέχεια είδα πολλούς φίλους Θεσσαλονικείς να μετακομίζουν στην Αθήνα.Αποτέλεσμα της σώψυχης ανάγκης μου για απολογισμό του παρελθόντος είναι και το πόνημα που κρατάτε στα χέρια σας.Ασχολήθηκα επιτυχώς με την Αρχιτεκτονική με πενιχρό οικονομικό όφελος και με την φωτογραφία χωρίς κανένα οικονομικό όφελος.Έμεινα με την ικανοποίηση ότι τα έργα μου έτυχαν αρκετής εκτίμησης για να δημοσιευτούν, σε αρχιτεκτονικές εκδόσεις τα μεν και σε εκθέσεις και δημοσιεύσεις τα δε.Για περαιτέρω διευκρινίσεις για το ποιόν μου ως επιστήμων και άνθρωπος, μπορείτε να με ψάξετε στο blog που συντηρώ στο διαδίκτυο σαν satanasso-tefteria.blogspot.comEάν μάλιστα η εικόνα μου, που συνοδεύει αυτό το βιογραφικό σημειωματάκι σας γοήτευσε, δέχομαι στίχους και ελεγείες στο satanasso@gmail.com

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΡΓΑΡΗΣ

http://www.kaleidoskopio.org/

Ο Δημήτρης Μάργαρης, γεννήθηκε πριν από 29 χρόνια στη Ζάκυνθο, όπου σήμερα ζει και εργάζεται ως γραφίστας.Στα 29, αυτά, χρόνια, ασχολήθηκε με τη γραφιστική, τη φωτογραφία, το ραδιόφωνο, τη μουσική, τη ζωγραφική, το web design και το διαδικτυακό blog του( www.kaleidoskopio.org ), στο οποίο, τα τελευταία 2 χρόνια, διοχετεύει τις απόψεις του, αγνοώντας το γεγονός πως ο μοναδικός αναγνώστης του, έφυγε τον περασμένο Νοέμβριο στο εξωτερικό και από τότε, η τύχη του αγνοείται.Το διήγημα ¨Η Μεγάλη Απόφαση¨ είναι το πρώτο του συγγραφικό πόνημα που καταλήγει τυπωμένο σε χαρτί, αφού ο εκτυπωτής που διατηρεί στο σπίτι του, έχει χαλάσει εδώ και αρκετό καιρό και τα ανταλλακτικά που θα του έστελνε η κατασκευάστρια εταιρεία, δεν έχουν φτάσει ακόμη.Τους τελευταίους μήνες, περνά τον ελεύθερο χρόνο του, ψάχνοντας για τη γάτα του, που ένα βράδυ χάθηκε μυστηριωδώς, αφήνοντας στο κατώφλι της εξώπορτας, ένα σημείωμα που ακόμη δεν έχει κατορθώσει να αποκρυπτογραφήσει, καθώς δεν γνωρίζει άλλες γλώσσες, πέραν της Ελληνικής και της Αγγλικής.Αν κάποιος έχει οποιαδήποτε πληροφορία περί του εξαφανισμένου ζώου, μπορεί να επικοινωνήσει μαζί του στο jimmargaris@gmail.com. Αμοιβή, δεν δίδεται.

DANA SEMITECOLO

katrougiali.blogspot.com

Η Dana Semitecolo, γεννήθηκε πριν δύο χρόνια και κάτι μήνες στο μαιευτήριο του διαδικτύου, όπου ζει και εργάζεται όταν δραπετεύει από τις καθημερινές υποχρεώσεις του Έξω Κόσμου.Της αρέσει να παραφιλοσοφεί με το κατρουγιάλι της στο katrougiali.blogspot.com , όση ώρα περιμένει να ψηθεί το παστίτσιο. Για να γράψει αυτή την ιστορία, χρειάστηκε να ψήσει 20 ταψιά.Ακόμα, της αρέσει να μαζεύει μανουσάκια στους αγρούς του τόπου της καθώς και να κυλιέται στις καυτές αμμουδιές του, παρέα με τον γιο της.Αυτό το πόνημα είναι το πρώτο της μεγάλο -από κάθε άποψη- που δημοσιεύεται και μάλλον το τελευταίο, αφού η οικολογική της συνείδηση δεν της επιτρέπει την σπατάλη χαρτιού. Ιστορίες του νησιού της, κυρίως, έχουν δημοσιευθεί σε περιοδικά και σε διάφορους διαδικτυακούς τόπους.Τα παράπονά σας, στη διεύθυνση: katrougiali@gmail.com

ΜΠΑΜΠΗΣ ΠΥΛΑΡΙΝΟΣ

http://www.pilarinos.gr/

Γεννήθηκε το 1966. Σπούδασε Φυσική και εργάστηκε σαν φωτογράφος. Έμαθε ζωγραφική και αγιογραφία μαθητεύοντας δίπλα σε δασκάλους όπως ο Θ. Φίλιος, Δ. Χατζηαποστόλου, π. Σταμάτης Σκλήρης και Γ. Κόρδης.Ζωγραφίζει, εικονογραφεί παιδικά βιβλία, και αγιογραφεί φορητές εικόνες και τοιχογραφικά σύνολα σε εκκλησίες. Έχει κάνει ατομικές εκθέσεις το 2001, το 2005, ενώ το 2008 ατομική του έκθεση φιλοξενήθηκε στο χώρο των εκδόσεων Περίπλους. Έχει συμμετάσχει και σε πολλές ομαδικές στην Ελλάδα, αλλά και στη Μόσχα και το Στρασβούργο). Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών και της Ελληνογαλλικής ομάδας καλλιτεχνών “Naute”.Την ζωγραφική του μπορείτε να βλέπετε στο www.pilarinos.gr

"Είμαι ο Τάκης και είμαι ποδήλατο"

Είμαι η Dana και είμαι χαρούμενη!

Δηλαδή νομίζω πως είμαι χαρούμενη. Δεν ξέρω ακριβώς. Μάλλον καλά νοιώθω. Χμ... Τώρα που το σκέφτομαι κάπως καλύτερα, είμαι χαρούμενη και πανικόβλητη! Ναι, πανικό νοιώθω τώρα που κρατάω το βιβλιαράκι μου στα χέρια και γράφει το όνομά μου -έστω το ψευδώνυμό μου- κι έχει και τη φάτσα μου τυπωμένη!

Όταν είχε βγει το πρώτο, πρώτο μου κείμενο στο διαδίκτυο πριν δυόμιση χρόνια περίπου, δεν φανταζόμουν αυτή την εξέλιξη και ούτε την επιδίωξα. To blog ήταν, είναι και θα είναι ένα καλό μέσο αποσυμπίεσης. Τελικά τα πράγματα ήρθαν κάπως διαφορετικά και μετά από διάφορες δημοσιεύσεις στον τοπικό μας τύπο, ήρθαν και τα city stories. Τα απρόσμενα είναι και τα καλύτερα αλλά να, άμα δεν τα έχεις σχεδιάσει, δεν ξέρεις και πως να τα διαχειριστείς!

Ξέρω πως ο "Τάκης" δεν είναι κανένα σπουδαίο λογοτεχνικό πόνημα αλλά κρύβει επιμελώς, μικρά κομματάκια της φοιτητικής μου ζωής και τεράστια κομμάτια συναισθηματικής αξίας και αυτό, για εμένα, είναι σημαντικό.

Τώρα που εκδόθηκα λοιπόν κι επίσημα, οφείλω ένα τεράστιο δημόσιο ευχαριστώ στους ανθρώπους που με βοήθησαν και με στήριξαν: Στο νονό μου τον Πιτσιρίκο, στον εκδότη και μέντορά μου κ. Διονύση Βίτσο, στον φίλο ζωγράφο Μπάμπη Πυλαρινό για το υπέροχο ζωγραφικό θέμα στο εξώφυλλο αλλά και στην Amstel Pulse που είναι χορηγός στις μπούρδες μου καθώς και την Action Direct, για την προβολή και προώθηση του project -για να μιλάμε και στη γλώσσα μας.

Ευχαριστίες θερμές και στους ανθρώπους της LIFO, του ΡΑΠΟΡΤΟ και του LIBRO, για την φιλοξενία και τη στήριξη.

Ιδιαίτερα μεγάλο ευχαριστώ -και να με συμπαθάτε οι υπόλοιποι- στον σύντροφό μου για την υπομονή του και στον γιο μας που μου δίνει έμπνευση κάθε στιγμή. Έμπνευση όχι μόνο για γραψίματα. Έμπνευση για ζωή!

Έξτρα ευχαριστώ στους γονείς μου, τους φίλους, τους συνάδελφους, τους γνωστούς και σε όλους γενικά, με την ελπίδα να μην ξέχασα κανέναν και έχουμε μούτρα αύριο!

Κι επειδή και πολύ μελό μου βγήκε το ποστάκι και σαν τελετή απονομής βραβείων, ας το κλείσω εδώ. Σας ενημερώνω πως στην παρουσίαση του "Τάκη", θα είμαι εάν κι εφόσον έχω καταφέρει μέχρι τότε να χάσω τα 10 παραπανίσια μου κιλά, ώστε να μου πηγαίνει το καλό μου το ταγέρ και να κάνω καλή εντύπωση στο κόσμο!

Ευχαριστώ!

Μου στείλαν ένα γράμμα, φαρμάκι και φωτιά....

Έλαβα τρία -παρακαλώ- ηλεκτρονικά μηνύματα από αναγνώστες(;) του κατρουγιαλιού. Τρεις διαφορετικούς-κές, να το ξεκαθαρίζω! Έχει σημασία δε γιατί υπολογίζω τους αναγνώστες γύρω στους δέκα με δεκαπέντε άρα οι τρεις είναι ένα υψηλό ποσοστό. Και τα τρία μηνύματα είχαν το ίδιο θέμα: γιατί δεν γράφω.

Γιατί δεν γράφω; Συγγνώμη κιόλας αλλά δεν έχω κάτι να πω-γράψω τις τελευταίες μέρες. Είναι τόσο κακό αυτό; Ποια είμαι, τέλος πάντων; Αν είναι να με αγχώνει το ότι δεν ανεβάζω πόστο κάθε μέρα, να το κλείσω το μαγαζί και να γράφω τις μπούρδες μου ανενόχλητη, στο ημερολόγιο της Μπάρμπι, με το χρυσό λουκέτο.

Όπως και να έχει, ευχαριστώ και με την ευκαιρία, σας παρουσιάζω το πρώτο ποιητικό βιβλίο του καλού φίλου Δημήτρη Αθηνάκη, με τίτλο "χωρίσεμεις". Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις, Κοινωνία των (δε)κάτων. Ο Δημήτρης είναι νέος και ταλαντούχος και είμαι σίγουρη πως θα γίνει ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές! Όσο υπερβολική κι αν διαβάζομαι! Άλλωστε, είναι ήδη γνωστός και από τις μεταφράσεις που έχει κάνει. Αναζητήστε το βιβλίο του και θα με θυμηθείτε!

(Δημήτρη, την επιταγή ξέρεις σε τι όνομα να τη κόψεις. Φιλί!)

Δημήτρη Μαμαλούκα, "Η μοναξιά της ασφάλτου"

Χαράματα της περασμένης Δευτέρας, βρέθηκα στον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών "Ελευθέριος Βενιζέλος". Λίγο πριν πετάξω για την Κέρκυρα, όπου θα παρακολουθούσα εκπαιδευτικό σεμινάριο, είπαμε με μια συνάδελφο να επισκεφθούμε το βιβλιοπωλείο του Ελευθερουδάκη.

Σκέφτηκα πως ήταν μια καλή ευκαιρία να αγοράσω επιτέλους το καινούργιο βιβλίο του Δημήτρη Μαμαλούκα, με τίτλο "Η Μοναξιά Της Ασφάλτου" και μπήκα με φόρα να το αναζητήσω. Ευτυχώς η καλή μου συνάδελφος το είδε που ήταν μπροστά από τις προθήκες, στις νέες κυκλοφορίες και δεν με άφησε να ψάχνω άσκοπα για κάτι που ήταν ακριβώς κάτω από τη μύτη μου, που λένε, αλλά που εγώ αδυνατούσα να δω αφού κοιτάζω όλα ψηλά.

Τελικά με το βιβλίο συντροφιά, εγώ μια ζακυνθινιά, ταξίδεψα πάνω από το Ιόνιο για να φτάσω στους Κορφούς κι έχοντας στο μυαλό μου πως ο Δημήτρης Μαμαλούκας "κρατάει" από την Λευκάδα. Καθαρά Επτανησιακή υπόθεση!

Το βιβλίο μου κράτησε καλή παρέα, ειδικά ένα βράδυ που έμεινα μέσα στο ξενοδοχείο λόγω αδιαθεσίας. Δεν το έχω τελειώσει ακόμα κι έτσι δεν μπορώ να πω συνολικά αν μου άρεσε ή όχι. Μπορώ να πω όμως με βεβαιότητα ότι είναι πολύ ενδιαφέρον κι έχει καταφέρει να με μπάσει μέσα στην σπονδυλωτή ιστορία του. Αυτό είναι κάτι που δεν μου συμβαίνει συχνά με τα βιβλία και γι' αυτό όταν γίνεται ενθουσιάζομαι!

Το βράδυ που έμεινα μέσα διαβάζοντας, αποκοιμήθηκα με το βιβλίο στο χέρι. Διάβαζα ένα σημείο που περιέγραφε το σκηνικό γύρω από ένα υποψήφιο θύμα της ιστορίας και καθώς τα μάτια μου έκλεισαν, μπήκα εγώ στην θέση του θύματος και είδα ολόκληρη ταινία στον ύπνο μου. Όταν ξύπνησα το πρωί, αδυνατούσα να καταλάβω τι είχα διαβάσει και τι είχα ονειρευτεί. Τα όρια ήταν δυσδιάκριτα και όλη μέρα το σκεφτόμουν, μέχρι που ξανά το απόγευμα πια, διάβασα τη συνέχεια και ξεκαθάρισα τα πράγματα στο μυαλό μου.

Αυτό λοιπόν για εμένα είναι η μαγεία της ανάγνωσης και το νουάρ μυθιστόρημα του Δημήτρη Μαμαλούκα, μου έδωσε και μου δίνει ισχυρές δόσεις.

Ευχαριστώ Δημήτρη!

Διαφημίσεις

Στην επιστροφή από κάθε ταξίδι αναψυχής, χρειάζομαι κάποιο χρόνο προσαρμογής. Να επανενταχθώ στη καθημερινότητά μου. Να αφήσω χώρο και χρόνο ελεύθερο, στις εικόνες και στα συναισθήματα. Να μπει η εμπειρία στη θέση της και να μείνει εκεί.

Μετά, μπορώ σιγά - σιγά να το μοιραστώ με τον "έξω κόσμο". Τώρα όμως, θέλω χρόνο.

Μπορώ πάντως να πω με σιγουριά πως η Σικελία είναι κούκλα, από κάθε άποψη. Δεν θέλει χρόνο αυτό για να το αποφασίσω, είναι η πρώτη - πρώτη εντύπωση και είναι η καλύτερη!

Οι απίστευτες ώρες καθυστέρησης στην επιστροφή, μια απλόχερη χορηγία της Alitalia, σε συνδυασμό με την απαγόρευση του τσιγάρου, με έφεραν στα όρια του νευρικού κλονισμού αλλά σκεφτόμουν τη θέα από την Έτνα και κράταγα ένα καλό επίπεδο αυτοδιαχείρισης. Τελικά, δεν τον πληρώνω τζάμπα τον ψυχολόγο.

Να μην είμαι "άδικη". Υπήρχε μια γυάλα που έμπαινες μέσα και κάπνιζες, μαζί με καμπόσους άλλους μανιακούς καπνιστές. Πήγα δυο φορές και σκέφτηκα σοβαρά να κόψω το τσιγάρο. Ευτυχώς εγκατέλειψα την ιδέα μόλις έφτασα στην Αθήνα.

Σωτήριο και το βιβλίο "Οι Σουρεαλιστές συζητούν για το Σεξ", των εκδόσεων ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ. Με έκανε και γέλασα πολύ, εκεί που δεν υπήρχε κανένα περιθώριο για γέλιο,μετά από 10 ώρες αναμονής, στο Fiumicino, το οποίο παρεμπιπτόντως, κουνιόταν συνεχώς σαν να έκανε σεισμό και δεν είχα δραμαμίνες μαζί μου.

Τουλάχιστον, αν ήξερα πως δεν θα γύρναγα στην ώρα μου, θα καθόμουν μια - δυο μέρες παραπάνω και θα πήγαινα και στο -κακόγουστα- πολυδιαφημισμένο πάρτυ για singles που γίνεται αύριο στη Κατάνια. Δεν έχει σημασία που δεν είμαι single, θα πήγαινα από περιέργεια, αγκαζέ με την περιπαικτική μου διάθεση.

Η Γιορτή

Την Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου και ώρα 8 μ.μ., εγκαινιάζεται η έκθεση ζωγραφικής, του καλού φίλου Μπάμπη Πυλαρινού. "Η Γιορτή" του Μπάμπη θα φιλοξενηθεί στο χώρο των Εκδόσεων Περίπλους, του συμπατριώτη μας Διονύση Βίτσου και θα διαρκέσει μέχρι τις 15 Νοεμβρίου.

Με αφορμή την έκθεση, από τις Εκδόσεις Περίπλους κυκλοφορεί το βιβλίο με τίτλο: "Η Γιορτή", Ζωγραφική κι ένα παραμύθι του Πλάτωνα Μαλλιάγκα.

Συγχαρητήρια κι από εδώ στον φίλο Μπάμπη αλλά και στον κ. Βίτσο για την πρωτότυπη ιδέα να φιλοξενηθεί μια έκθεση ζωγραφικής, σε έναν διαφορετικό χώρο από τους συνηθισμένους.

Ώρες λειτουργίας: καθημερινές και αργίες 11:00-14:00 και 18:00-21:00. Εκδόσεις Περίπλους, Ζαΐμη 31, Μουσείο. Τηλ. 210 3307001-4.

Αυτό που λέμε Casta Diva...

Είναι πραγματική Τύχη να έχεις καλούς φίλους και δεν έχω παράπονο, είμαι ευνοημένη και σε αυτόν τον τομέα. Πέρα όμως από τις "βαρύγδουπες" ή "κιασαδόρικες" εισαγωγές, θέλω με τούτο το πόστο να ευχαριστήσω έναν καλό φίλο που είχε την ευγενική καλοσύνη να μου χαρίσει κάποια βιβλία. Είναι πραγματικά το καλύτερο δώρο που μπορεί να μου κάνει κάποιος κι όμως, πολύ σπάνια μου συμβαίνει. Αντιθέτως, δωρίζω πολύ συχνά βιβλία σε φίλους και συγγενείς και το θεωρώ ιδιαίτερο και σημαντικό, αφού με βάζει στη διαδικασία να επιλέξω κάτι που θα κεντρίσει το ενδιαφέρον του άλλου και φυσικά αυτό δεν είναι πάντα εύκολο!

Μεταξύ λοιπόν, άλλων ενδιαφέροντων τίτλων, ο καλός φίλος μου έστειλε το βιβλίο της Αλεξίας Κουλούρη, "Με στόχο τον Ωνάση - Στοπ καρέ του παπαράτσο Δημήτρη Κουλούρη", το οποίο και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ, του συμπατριώτη μας Διονύση Βίτσου. Κι αυτό ήταν από τα βιβλία που θέλησα αμέσως να ξεφυλλίσω αφού πέρα από το ίδιο το θέμα, η φωτογραφία του εξώφυλλου -η οποία απεικονίζει τον μεγιστάνα να διαβάζει ανέμελα την εφημερίδα του, επάνω στη θαλαμηγό του- με τράβηξε σαν δυνατός μαγνήτης.

Παρατηρώντας την αργότερα, στο εσωτερικό του βιβλίου, ένοιωσα πως η φωτογραφία αυτή που είχε καταφέρει να τραβήξει ο Κουλούρης, είναι η πιο χαρακτηριστική, η πιο αντιπροσωπευτική που έχω δει ποτέ μου. Είναι μια εικόνα που χωρίς να ξέρεις ποιος είναι, μπορείς να το καταλάβεις. Είναι 100% Ωνάσης!

Δεν θέλω σε καμία περίπτωση να μειώσω την αξία των υπόλοιπων φωτογραφιών, που εμπεριέχονται στο βιβλίο. Άλλωστε και να ήθελα, δεν θα μπορούσα αφού είναι όλες εξαιρετικές. Εξαιρετικές όμως και οι ιστορίες που κρύβονται πίσω από τις εικόνες, τις οποίες -με λιτό κι αυθόρμητο τρόπο- μας αφηγείται η κόρη του γνωστού φωτορεπόρτερ και δημοσιογράφος, Αλεξία.

Ο Κουλούρης, φαίνεται πως είχε γίνει η σκιά της οικογένειας Ωνάση αλλά η σχέση τους ήταν ισορροπημένη αφού το κάθε μέλος έπαιρνε αυτό που ήθελε από αυτήν. Και τα πράγματα ήταν εντελώς καθαρά και ξάστερα, όπως θα έπρεπε να είναι σε κάθε σχέση!

Αυτό το ταξίδι στο χρόνο που μας χαρίζει η Αλεξία Κουλούρη, το βρίσκω πολύ όμορφο κι ας έχει εκείνη την γλυκόπικρη γεύση της νοσταλγίας ή της επιθυμίας η οποία ωστόσο, είναι εντελώς μάταιη...

Πολλαπλό Χτύπημα

Δεν έχω διάθεση να γράψω κάτι τις τελευταίες μέρες. Ακούω αγαπημένες μουσικές και διαβάζω. Έτσι σκέφτηκα να ανεβάσω ένα "πολλαπλό χτύπημα", που περιλαμβάνει μουσικά κομμάτια που ακούω τελευταία και μου φτιάχνουν πολύ τη διάθεση και μια βιβλιοπρόταση.

1. Matisse - She Bop : Ναι είναι ελληνικό και ας μην του φαίνεται. Καλή παραγωγή. Εμπορικό; Ναι, πολύ αλλά δεν με νοιάζει! Μ' αρέσει και με κάνει να κουνιέμαι. Αυτό είναι αρκετό...

2. Hercules & Love Affair - Blind : Μου αρέσει και το video clip και ο ήχος και ο ρυθμός του και όλα του! Με κάνει κι αυτό να κουνιέμαι ακόμα κι αν είμαι στο γραφείο και δουλεύω. Όταν υπάρχει κόσμος, κουνάω μόνο τα πόδια, που δεν φαίνονται...

3. Moby - Disco Lies : Λατρεμένος Moby, από την εποχή ακόμα του PLAY. Εκείνο το album με συντροφεύει ακόμα σε ταξίδια και παραμένει σταθερή αξία! Disco feeling που μου θυμίζει το κάψιμο στις πατούσες από την καυτή άμμο. Βιάζομαι μάλλον... Δεν λείπει και το κοινωνικό μήνυμα του Moby, που είναι και ακτιβιστής!

4. Morrissey - That's how people grow up : Ε καλά! Είναι δυνατόν να μην ανέβαζα έστω ένα κομμάτι του Morrissey;;; Το περίεργο είναι που ανέβασα και κάτι άλλο εκτός αυτού. Το κομμάτι είναι ολίγων μηνών και μου αρέσει επίσης πολύ. Δεν κρύβει κάποια έκπληξη ούτε μουσικά ούτε στιχουργικά, δεν ξεφεύγει δηλαδή, καθόλου από το γνωστό μοτίβο αλλά γι' αυτό μ' αρέσει! Είναι 100% Morrissey. Επίσης καινούργιο και το All you need is me. Καλό κι αυτό αλλά προτιμώ το πρώτο. Σηκώνουμε λίγο την ένταση, παρακαλώ...

Κι επειδή μια φορά δεν αρκεί, ξαναδιαβάζω το διήγημα του Τόμας Μαν, "Τα αλλαγμένα κεφάλια". Διαπιστώνω ξανά πως τα βιβλία που για τον οποιονδήποτε λόγο, μας εντυπωσίασαν, πρέπει να τα ξαναδιαβάζουμε, κατά προτίμηση μετά από κάποια χρόνια. Φαίνονται εντελώς καινούργια! Άλλος ένας ύμνος, θα έλεγε κανείς, στον έρωτα και τη ζωή. Ναι, συμφωνώ αλλά δεν έχουν όλοι τη μαεστρία του Μαν!

Τελειώνω τούτο το πόστο εδώ με την ευχή για καλές ακροάσεις και καλές αναγνώσεις!

ΤΡΙΛΟΓΙΑΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ!

Ο μυστηριώδης κύριος, με το sic όνομα Th. Unfaithful, κάνει μια δυναμική παρουσία στους "λογοτεχνικούς κύκλους", με την υπεροχότατη τριλογία του. Τα διάβασα και τα τρία μονορούφι και τα προτείνω χωρίς φόβο και πάθος.

Βιβλίο 1ο: ΑΠΙΣΤΙΑΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ
Η τέχνη της απιστίας. Το απόλυτο εγχειρίδιο για κάθε επίδοξο-η άπιστο-η. Πρακτικές συμβουλές καθώς και ειδικές ασκήσεις για να απιστήσετε με σιγουριά και ασφάλεια.

Βιβλίο 2ο: ΧΩΡΙΣΜΟΥ ΕΓΚΩΜΙΟΝ
Η τέχνη του να χωρίζεις με στυλ. Για αυτούς που δεν αφομοίωσαν το πρώτο βιβλίο και πιάστηκαν να διαπράττουν το έσχατο αμάρτημα της απιστίας προς τον-την σύντροφο. Για όσους επίσης, θέλουν να κάνουν το μπραφ και να χωρίσουν αλλά δεν τολμούν. Χρήσιμες συμβουλές για να ζήσει κανείς, ξανά, ως εργένης.

Βιβλίο 3ο: ΒΙΤΣΙΩΝ ΕΓΚΩΜΙΟΝ
Μακράν το καλύτερο της τριλογίας του κ. Unfaithful. Για αυτούς που, πέρασαν από τις Συμπληγάδες (λέγε με γάμο), επιβίωσαν από τη Λερναία Ύδρα (λέγε με απιστία), νίκησαν το λιοντάρι της Νεμέας (λέγε με πεθερά) και αφού πήραν και το πτυχίο και το έκαναν κορνίζα (λέγε με διαζευκτήριο), αναζητούν άλλους τρόπους διασκέδασης. Ο απόλυτος οδηγός για να απελευθερώσετε τον καταπιεσμένο σας ερωτισμό. Ελάτε... μην ντρέπεστε! Όλοι μας έχουμε βίτσια!

Η τριλογία κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΟΞΥ και η μετάφραση είναι της εξαιρετικής Σίσσυς Καπλάνη (ναι, ναι της "φωνής").