Τρίτη, 24 Ιουνίου 2008

Σουρεαλιστική ευτυχία


Σουρεάλ. Η ζωή μου είναι σουρεάλ. Εγώ η ίδια είμαι σουρεάλ. Νοιώθω σαν χαρακτήρας του Αλμοδόβαρ. Ίσως γι' αυτό τον αγαπώ τόσο. Στους ακραίους χαρακτήρες του, βρίσκω μεγάλα και σημαντικά κομμάτια του εαυτού μου. Ίσως να υπάρχει μεταξύ μας, κάποιου ανώτερου είδους τηλεπαθητική επικοινωνία, χωρίς να το καταλαβαίνουμε συνειδητά. Ίσως τελικά να είμαι η παραφυσική του μούσα. Θα ήθελα, τουλάχιστον!

Σήμερα, στο δρόμο για το σπίτι, άκουγα πάλι το Adagio in C minor του Albinoni και η άσφαλτος ρευστοποιήθηκε μπροστά στις γρήγορες ρόδες του αυτοκινήτου μου. Η ρευστότητα αυτή, μείωσε την ταχύτητά μου και μου χάρισε την αίσθηση του πλωτού ταξιδιού. Ένα αργό και μελωδικό ταξίδι, μέσα από καταπράσινα δέντρα και λουλούδια.

Μ' ένα παίξιμο των ματοτσίνορων, ο δρόμος πάλι συμπαγής. Καθάρισε η ματιά. Είναι αστείο, όλοι μας συμβουλεύουν "don't drink and drive" και κανείς δεν αναφέρει το "don't cry and drive" αν και είναι εξίσου επικίνδυνο!


Τι είναι σουρεαλιστική ευτυχία; Αυτό που νοιώθω τώρα! Για την δύναμη του να απολαμβάνεις το δόσιμο ενός φίλου που δεν τον έχεις δει ποτέ αλλά με τον οποίο γνωρίζεσαι πολύ καλά. Καλύτερα και από ανθρώπους, με τους οποίους συναναστρέφεσαι καθημερινά. Διότι σημασία έχει η ποιότητα και ουχί η ποσότητα!

Σουρεάλ ζωή, με σουρεάλ χαρακτήρες. Έτσι, σαν σενάριο του Αλμοδόβαρ. Ακραίες καταστάσεις, μέσα από το πρίσμα της καθημερινότητας, που καταφέρνει να τις εμφανίζει μπροστά στα μάτια της ψυχής, τόσο μα τόσο φυσιολογικές! Και είναι ωραίο αυτό!


Ω ναι, μ΄ αρέσει!



9 σχόλια:

Pink_Fish είπε...

Κοίτα, αν το καλοσκεφτείς, αυτή η ζωή είναι περισσότερο σουρεάλ παρά ρεάλ, κάτι σαν τη Ρόζι ντε Πάλμα στη φωτό, χαιρετώ τα Επτάνησα, viva surrealismus!

Dana_Semitecolo είπε...

Hola Ροζόψαρο!

Φοβερή μορφή η Ρόζι και ναι, μοιάζει με τη ζωή μας!

Ave! Το Τζάντε σου στέλνει θαλασσινή αύρα να σε δροσίσει.

darkwhisper είπε...

Μια χαρούμενη κι ευτυχισμένη καλημέρα και θα ξαναπεράσω να το διαβάσω. Σουρεαλισμός και να λείπω; Δε λέει! ΜΜΜΜΑΑΑΑΤΣΣΣΣ

κρασι & νερο στα ονειρα μας είπε...

σουρεαλ ,ονειρεαλ

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΒΙΤΣΟΣ, ΕΚΔΟΤΗΣ είπε...

Για να χαρακτηρίσουμε κάτι ως σουρεάλ, προυποτίθεται πως γνωρίζουμε την ρεάλ εκδοχή του. Τι ορίζει όμως την τελευταία;

Dana_Semitecolo είπε...

@brother whisper: Σε παρακαλώ, καθώς θα έρχεσαι, φέρε μου ένα πεκέτο τσιγάρα γιατί ξέμεινα! Thanx!

Dana_Semitecolo είπε...

@κρασί & νερό στα όνειρά μας: Σου χρωστώ μια συμμετοχή στο παιχνίδι που με έχεις προσκαλέσει, δεν το ξεχνώ!

Κατά τ' άλλα... σουρεάλ οριεντάλ!

:-)

Dana_Semitecolo είπε...

@Διονύσης Βίτσος:

Αγαπητέ κ. Βίτσο,

Θεωρώ πως είμαι ακατάλληλη να αποδώσω τον ορισμό του "ρεάλ".

Όμως, όπως σε κάθε τι μη υλικό, ισχύει αυτό πυο λέμε "γενικά αποδεκτό", αν και προσωπικά διαφωνώ γιατί είναι εντελώς υποκειμενικά τα κριτήρια.

Μπορώ να προσπαθήσω να σας γράψω για το τι θεωρώ εγώ σουρεάλ και να πάρω αυτό ως βάση για το ρεάλ.

Έτσι, αν θεωρήσουμε πως σουρεάλ είναι μια διαφορετική και παράλληλη πραγματικότητα, ρεάλ ορίζεται η η παράλληλη προς αυτή πραγματικότητα, η οποία είναι αποδεκτή κατά μεγαλύτερο ποσοστό από ότι μία άλλη.

Το τι είναι καθαρά ρεάλ, ίσως να μην το γνωρίζει και κανείς μας ή πάλι, μπορεί να υπάρχουν πολλές πραγματικότητες τις οποίες ο καθένας αντιλαμβάνεται με διαφορετικό τρόπο.

Εκτός από εμένα που τις αντιλαμβάνομαι όλες γιατί είμαι μια εξαιρετικής ευφυίας εξωγήινη.

:)

Π.Κ. είπε...

cry and drive....

Πόσες φορές!!!...

υ.γ. Είδα πρόσφατα την ταινία που προτείνεις και...