Ευχαριστίες, πολλές ευχαριστίες!

Τον περασμένο Σεπτέμβριο, κουβεντιάζαμε με τον φίλο μου Μ. (δεινό μπλόγκερ), ότι πια δεν υπάρχει διάθεση για πόστα είτε χιουμοριστικά είτε κοινωνικοπολιτικά. Είναι τόσο ραγδαίες οι εξελίξεις γύρω μας που ό,τι κι αν γράψει κανείς, θα είναι λίγο, άκαιρο, μάταιο ακόμα και άσκοπο. Επιπροσθέτως, υπάρχουν δεκάδες μπλογκ που σχολιάζουν την επικαιρότητα έγκυρα και άκυρα. Αν και διαφωνώ με την ουσία της διαπίστωσης αυτής -στις πιο δύσκολες στιγμές της ανθρωπότητας παγκοσμίως, έχουν προκύψει τα μεγαλύτερα έργα τέχνης- πράγματι ούτε κι εγώ έχω καμία διάθεση να γράψω κάτι ή τουλάχιστον, να εκθέσω δημόσια κάποιο γραπτό μου. Ούτε πιστεύω ότι λείπω "συγγραφικά" σε κανέναν. Κι έτσι, το μπλογκ ετούτο παραμένει σε στάση αναμονής αλλά ουσιαστικά, ανενεργό και περιμένει στωικά να προκύψει κάποιο οικογενειακό -συνήθως- γεγονός για να ζωντανέψει και πάλι, για λίγες μέρες.

Αυτή τη φορά λοιπόν, την αφορμή  έδωσε η βάπτιση της μικρής μας "Ελευθερίας" που έγινε την περασμένη Κυριακή 28/10. Και μέσα από αυτό το πόστο, δε θέλω απλά και μόνο να περιγράψω τι καλά που περάσαμε και πόσο συγκινηθήκαμε -πράγματα δεδομένα-  κι άλλα τέτοια κλασσικά, εικονογραφημένα. Θέλω κυρίως να πω - γράψω: ευχαριστώ σε όλους όσοι με τον τρόπο τους συνέβαλλαν σε αυτή την μικρή γιορτή που ετοιμάσαμε για τη θεγατέρα μας! Άνθρωποι που κάποιοι είναι φίλοι και επιβεβαίωσαν την αξία της φιλίας αλλά και απλοί γνωστοί που μοιράστηκαν την επιθυμία αλλά και την αγωνία μας, η γιορτή αυτή να είναι πραγματικά όμορφη!

Γενικότερα, δεν ξέρω αν αυτό οφείλεται στην εποχή που ζούμε και στις μεγάλες αλλαγές που βιώνουμε αλλά έχω μια εντύπωση πως μάλλον έχουμε γίνει λίγο πιο αλληλέγγυοι μεταξύ μας και λίγο πιο δεκτικοί στην παροχή βοήθειας, για ό,τι μπορεί να αφορά αυτή. Λίγο πιο "ανθρώπινοι", που έλεγε και η νόννα μου. Τουλάχιστον εγώ αυτό διαπίστωσα το τελευταίο διάστημα μέσα από τις προετοιμασίες για τη βάπτιση αυτή. Φυσικά ήταν και μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να διαπιστώσω σε ποιον πραγματικά μπορώ να υπολογίζω και σε ποιον όχι. Σύμφωνα με τα λόγια ενός καθηγητή μου στη σχολή, "στη λύπη σου θα βρεις πολλούς να "κλάψουν" με το πάθημά σου. Πόσοι όμως πραγματικά θα χαρούν με τη χαρά σου;". Είναι αλήθεια πως άνθρωποι στων οποίων τη βοήθεια υπολόγιζα ήταν απόντες από τη διαδικασία ή ανεπαρκείς, για πολλούς και διαφορετικούς λόγους. Άνθρωποι πάντως που δεν σκεφτόμουν ότι θα χρειαζόμουν τη βοήθειά τους, ανταποκρίθηκαν με χαρά και εκτίμηση όταν τους τη ζήτησα κι αυτό είναι εξίσου συγκινητικό με το ίδιο το γεγονός! Γι' αυτό νοιώθω έντονα την ανάγκη να γράψω ευχαριστίες, σε δημόσια θέα!


Το θέμα της βάπτισής της μικρής μας, ήταν η μουσική μιας και της αρέσει να  χορεύει και να τραγουδάει συνεχώς! Έτσι, η Μάρθα από τον Όμορφο Κόσμο, μας πρότεινε να κάνουμε για μπομπονιέρα ένα cd. To cd αυτό περιλαμβάνει, ένα δικό μου κείμενο που το ηχογραφήσαμε με τη βοήθεια των ανθρώπων και φίλων του Στίγμα Radio και τους ευχαριστώ όλους από καρδιάς για τη βοήθεια να υλοποιήσω αυτό που είχα στο μυαλό μου! Ευχαριστώ και τον Γιώργο στο Μουσικό Μαγαζί που έφτιαξε το cd με τις μουσικές επιλογές μας.

Ευχαριστώ επίσης πολύ, τον αγαπητό "Δύ-στιχο" για τους υπέροχους στίχους που έγραψε για την Ελευθερία μας και το Σπύρο Λιβέρη, τον μουσικό από τον Άι Λιό που έντυσε τους στίχους με τη μουσική του κι έτσι προέκυψε "Το Τραγούδι της Ελευθερίας". Ιδού  οι στίχοι:

Τ’ Απρίλη πουλάκι,
της άνοιξης κόρη,
για σε κανταδόροι,
εγίναμ’ εμείς.

Χορό νύχτα-μέρα,
ποτέ δεν λιγώνεις,
παντού σκαρφαλώνεις
και δεν ηρεμείς.

Σαν τούρτουλας τρέχεις,
τα πάντα σκορπίζεις,
στον «Πύλο» χαρίζεις
αγάπη, φιλιά.

Τσινιόζα κομμάτι,
μα και μαλαγάνα,
μπαμπά πάρε πάνα
και μια αγκαλιά.

Να είν’ η ζωή σου
γλυκιά μελωδία,
και «Ελευθερία»
να λες δυνατά.

Να λέν’ τ’ όνομά σου,
χωρίς «σουτ» και «σώπα»,
χωρίς άλλα «κόλπα»,
απλά, θαρρετά.

Ευχαριστώ πολύ τη μαμά που έραψε τα υπέροχα ρούχα και κέντησε όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα. Ευχαριστώ και τη θεία Γωγώ που έβαλε κι αυτή το χεράκι της και την πείρα της στο ράψιμο του ρούχου. Μεγάλο ευχαριστώ και στην αδερφή μου, που μου έδωσε τη χαρά να γίνει ανάδοχος της μικρής μας Ελευθερίας. Ελπίζω κι εύχομαι να είναι πάντα άξια και ουσιαστική νονά! Θερμές ευχαριστίες και  για την Κική, που στη Μικρή Κουζίνα της, ετοίμασε μεγάλα γλυκά! Ιδιαίτερα τα "μουσικά μπισκότα" , μας άφησαν άφωνους όλους! Ευχαριστώ και τη θεία Σούλα για τη βοήθειά της. Και την αγαπημένη μου Αγγελική που με συμβούλεψε πως να διαβάσω το κείμενο! Ευχαριστώ και τον Κώστα για τη φωτογράφηση που αν και ερασιτέχνης, έβγαλε εξαιρετικές φωτογραφίες! Ευχαριστώ και όλους όσοι ήρθαν στην βάπτιση και μας τίμησαν με την παρουσία τους.  Ειδικά ευχαριστώ όλους όσοι χάρηκαν πραγματικά με τη χαρά μας και είχαν ένα καλό λόγο να πουν για εμάς! Ευχαριστώ και το φίλο Μ.  που τα παράτησε όλα σύξυλα και ήρθε κοντά μας. Ευχαριστώ και τον φίλο του φίλου, Σ. για τα φοβερά τσίπουρα! Ευχαριστώ, ευχαριστώ, ευχαριστώ οποιονδήποτε βοήθησε με τον οποιονδήποτε τρόπο!

Επιτρέψτε μου κι ένα ιδιαίτερο ευχαριστώ για έναν ιδιαίτερο άνθρωπο, που μας έκανε την τιμή να βαπτίσει την μικρή μας Ελευθερία. Τον Αρχιμανδρίτη Διονύσιο Λυκογιάννη. Ανεξάρτητα από το πόσο πιστός είναι ο καθένας από εμάς, μας έκανε πραγματικά να νοιώσουμε το Μυστήριο με όλο μας το Είναι και αυτό νομίζω είναι ένα μεγάλο ζητούμενο. Τον ευχαριστώ ιδιαιτέρως και για την αγάπη και την εκτίμηση που σε κάθε ευκαιρία, δείχνει στην οικογένειά μας.

Ευχαριστώ και όποιον κατάφερε να διαβάσει αυτό το κείμενο. Κι αν κάποιον ξέχασα να αναφέρω προσωπικά, ας με συγχωρέσει. Ευχαριστώ και την Τύχη μου, που είναι τόσο απλόχερη μαζί μου και χάρισε σε εμένα και το σύντροφό μου, αυτά τα δύο υπέροχα πλάσματα, τα παιδιά μας.

Ελπίζω κι εύχομαι, η μικρή μας Ελευθερία να είναι γερή και δυνατή και να έχει πάντα γύρω της ανθρώπους που θα την αγαπούν αληθινά, με ανιδιοτέλεια και θα είναι έτοιμοι να τη βοηθήσουν και να τη στηρίξουν όποτε χρειαστεί. Ελπίζω κι εύχομαι, ακόμα μια φορά, το όνομά της να μπορεί πάντα να ειπωθεί μεγαλόφωνα. Χωρίς φόβο... αλλά με πάθος!

 

 

Το blogging είναι σαν το ποδήλατο;

Το blogging είναι σαν το ποδήλατο; Όχι, δεν εννοώ τον Τάκη τον Ποδήλατο. (Που τον θυμήθηκα κι αυτόν τώρα;!) Αναρωτιέμαι απλά, πόσο εύκολο είναι να ξαναγράψεις στο blog σου όταν το έχεις παρατήσει. Ρητορικό το ερώτημα και η ιστορία θα δείξει. Να δω, τι θα πρωτοδείξει αυτή η ιστορία η δόλια!

Ας μην τα φορτώνω όλα στην έλλειψη χρόνου. Και διάθεση δεν υπάρχει ιδιαίτερη και όταν υπάρχει αντίστοιχα δεν υπάρχει χρόνος. Από την άλλη, αυτή η κοινωνικοπολιτική κατάσταση με επιστέγασμα την τραγική οικονομική μας θέση, δεν αφήνει και πολλά περιθώρια για φρουρού κι αρώματα. Τι δηλαδή; Να γίνεται ο κακός χαμός κι εγώ να γράφω τις ιστορίες του νόνου μου ή τις ιστορίες της Δρ. Ποστ Πουρί; Δεν μου πάει.

Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι ο οποιοσδήποτε εκφράζεται μέσα από κάθε μορφή τέχνης, μπορεί αποστασιοποιημένα να ασχολείται με το μέσο έκφρασής του, χωρίς αυτό να θεωρείται κάτι το μεμπτό, δεν είναι απαραίτητο ότι μπορεί να ταιριάζει και με την άποψη περί ηθικής που έχει ο καθένας από εμάς.

Παρόλα αυτά, λαμβάνω ακόμα μηνύματα από ανθρώπους που μου λένε ότι ειδικά τώρα, το να διαβάσεις ένα γραπτό που σε ξεκουράζει ή σε διασκεδάζει, είναι σημαντικό και χρήσιμο, στους "χαλεπούς αυτούς καιρούς". Να αναλάβω δηλαδή το ρόλο του διασκεδαστή; Δεν ξέρω. Μπορώ; Θέλω; Κι από την άλλη, υπάρχουν δεκάδες, εκατοντάδες διασκεδαστικά ή/και ενδιαφέροντα πράγματα να διαβάσει κανείς. Δεν θα λείψουν σε κανέναν, ουσιαστικά, οι δικές μου οι μπούρδες.

Και τι να γράψω; Τα χιλιογραμμένα; Εδώ ζούμε μέσα σε μόνιμη καταιγίδα πληροφορίας και γραπτού. Βάλε και το παιχνίδι της ατάκας που παίζεται στο twitter και στο Facebook. Τι να γράψεις πια και για ποιον; Πως είπατε; Για την πάρτη σου; Κανείς δεν γράφει στο blog του για την πάρτη του. Αλλιώς θα τα κράταγε στο "αγαπητό ημερολόγιο"του. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το πληκτρολόγιό μας.

Όπως και να έχει, θα προσπαθήσω να επανέλθω. Όπως μπορώ. Και τα ερωτήματα που θέτω, ρητορικά είναι. Δεν χρειάζονται απαντήσεις. Απλά αφορμή για να ξαναμπώ στο παιχνίδι.

Τα λέμε!

Βραβεία "Φανταστικών" μπλόγκερ!

Εδώ και μέρες, η καλή μας η Κική μου χάρισε ένα βραβείο για τη φαντασία μου και τον τρόπο που περιγράφω τα παλιά, όπως η ίδια γράφει. Την ευχαριστώ θερμά και πριν γράψω 5 λόγους για τους οποίους γράφω και δώσω και 5 πάσες - βραβεία σε άλλους συμπλόγκερς, της ανταποδίδω κι εγώ -και δεν είμαι η πρώτη φυσικά- το βραβείο φαντασίας για τις εικόνες της και τα φαγάκια της!

Μαζί και μια συγγνώμη για την αργοπορία αλλά πέσανε κι οι εκλογές... μετράγαμε τσι ψήφους! Όσες φορές κι αν τις μετρήσαμε όμως, πάλι λίγες μας βγαίνουν. Δεν πειράζει, μια φωνή θα την βγάνουμε κι εμείς!

Γιατί γράφω (και) παλαιές ιστορίες:

1. Μπλογκάρω για να μην μπλοκάρω! Να μην ψυχομπουκώνομαι, κοινώς. Δεν το καταφέρνω πάντα. Το ομολογώ!
2. Μου αρέσει να μοιράζομαι ειδικά, τις παλιές ιστορίες γιατί έτσι έχω την ψευδαίσθηση πως διατηρώ μια παράδοση ζωντανή.
3. Τα πόστα αυτά είναι κι ένας "φόρος τιμής" στους νόνους μου. Είτε είναι πεθαμένοι είτε είναι ζωντανοί.
4. Οι παλαιοί άνθρωποι μου έμαθαν τι θα πει "φαντασία". Προσπαθώ όταν γράφω μια ιστορία δικής μου επινόησης, να χρησιμοποιώ τον δικό τους τρόπο ώστε να φαίνεται όσο γίνεται αληθοφανής. Άσκηση του πνεύματος.
5. Γιατί είμαι Ζακυνθινιά και δεν γίνεται αλλιώς!

Βραβεία θέλω να δώσω σε πολύ κόσμο αλλά θα αρκεστώ στους πέντε που έρχονται πρώτοι στο μυαλό μου:

Στον αγαπημένο μου νονό Πιτσιρίκο, γιατί άνοιξε σε πολλούς από εμάς, ένα άλλο παράθυρο στο κόσμο και γιατί συνεχίζει ακόμα και σήμερα να με κάνει να γελάω με το φανταστικό χιούμορ του!
Στην αγαπημένη Mareld, για την τρυφερότητά της που αγγίζει τα όρια του φανταστικού! Δεν υπάρχει αλλού αυτό! Δεν υπάρχει!
Στον φίλο Καλειδοσκόπιο, για τις φανταστικές του ιστορίες - όταν έχει χρόνο- αλλά και για τις φανταστικές του εικόνες!
Στον αρχηγό της Σπείρας μας, αξιότιμο Ατσάραντο για τα πόστα του τα πολιτικά που τέτοια φαντασία, ούτε ο Σπίλμπεργκ! Βέβαια, να είναι καλά οι πολιτικοί και η πολιτική που του δίνουν απλόχερα έμπνευση!
Τέλος, σ' έναν μπλόγκερ που έχει χαθεί εδώ και μήνες αλλά δεν τον ξεχνάμε με τίποτα. Στον "Βασιλικός κι α μαραθεί, τη μυρωδιά την έχει". Στον φανταστικό αυτόν μπλόγκερ, με τα αστεία του και τσι παστόκες του, με την ελπίδα πως θα τον ξαναδούμε στα πόστα!

Τα πέντε βραβεία είναι πολύ λίγα πάντως... Θα ήθελα να δώσω άλλα δεκαπέντε τουλάχιστον!

Προς το παρών, πάω να βάλω ένα θερμομετράκι γιατί δεν μας έφτανε η κάψα η εξωτερική, έχουμε και την ίωση! Έλεος πια!

Πρόσκληση για Λογοτεχνία, Μπίρα & Blogging

Έξι bloggers γράφουν για την Αθήνα

Έξι bloggers με συγγραφικό ταλέντο ανακάλυψαν οι

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ/ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΒΙΤΣΟΣ μέσα από το internet. Και τους ανέθεσαν να γράψουν ο καθένας μια ιστορία για την Αθήνα. Τις έξι αυτές διασκεδαστικές ιστορίες εξέδωσαν σε ισάριθμα βιβλία εικονογραφημένα από τον ζωγράφο ΜΠΑΜΠΗ ΠΥΛΑΡΙΝΟ.Το εγχείρημα στηρίχτηκε από την Amstel Pulse κι έτσι τα βιβλία δεν πωλούνται αλλά χαρίζονται!

Η Εταιρεία Πολιτισμού Action Direct ανέλαβε τη διοργάνωση έξι παρουσιάσεων των πρωτοεμφανιζόμενων συγγραφέων και των βιβλίων τους σε έξι café –στέκια της νεολαίας.Εκεί οι συγγραφείς και οι συντελεστές που υλοποίησαν την πρωτοποριακή, όσο και ουσιαστική αυτή ιδέα, σας περιμένουν για να σας προσφέρουν τα βιβλία μαζί με ένα ποτήρι μπίρα Amstel Pulse.

Για περισσότερα:

http://www.citystories.gr/

http://www.facebook.com/group.php?gid=65635682781

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΩΝ

Ø Τετάρτη 4/3

ROSEBUD, ώρα 19.00

Σκουφά 40 & Ομήρου, τηλ: 2103392370

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΑΛΜΟΥ, «Αγαπούσε τον άνεμο»

Η Αθήνα των νεανικών συναισθημάτων [Η Αθήνα κείτονταν ανήσυχη στα μάτια της. Μυριάδες φωτάκια χόρευαν στους λυγμούς της που κόπασαν στη σιωπή της νύχτας σαν ένα αραχνοΰφαντο γλυπτό κεντημένο με τα πετράδια του κόσμου... ]

Ø Τρίτη 10/03

ΜΑΓΚΑΖΕ, ώρα 19.00

Αίολου 33, τηλ. 2103243740

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΔΗΜΟΥ «Είναι όμορφα εδώ στην Κυψέλη»

Η Αθήνα της πυκνοκατοικημένης συνοικίας [Είναι όμορφα εδώ στην Κυψέλη. Η Χριστίνα. Την συναντάω παντού. Ανεβαίνει και κατεβαίνει την Καυκάσου, χειμώνα- καλοκαίρι με τα μαλλιά βρεγμένα. Μπαίνει μέσα σε όλα τα ψιλικατζίδικα και διαβάζει τις εφημερίδες... ]

Ø Τρίτη 17/03

POLIS, ώρα 19.00

Πεσματζόγλου 5, (Στοά του Βιβλίου) τηλ. 103249588

ΦΩΤΗΣ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ «Από τον Σινάτρα στην Καραγκούνα»

Η Αθήνα που παρόλα τα αισθητικά της προβλήματα υπερέχει της αισθητικής των κατοίκων της. [ Ήμουν στον αύλειο χώρο του Ιερού Ναού Αγίων Ισιδώρων Λυκαβηττού ένα τέταρτο πριν από την καθορισμένη –σύμφωνα με τα αναγραφόμενα στο προσκλητήριο- ώρα έναρξης της γαμήλιας τελετής... ]

Ø Τρίτη 24/03

Εν Αθήναις, ώρα 19.00

Ηρακλειδών 12, Θησείο, τηλ. 2103453018

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ «Το σπίτι και ο χρόνος»

Η Αθήνα των νεοκλασικών και των αιώνιων μνημείων Πολιτισμού. [ Στο τέλος του χρόνου που πέρασε, ήλθε και το τέλος μιας ολόκληρης εποχής. Αυτής που ταύτισα με το σπίτι μας, το οποίο πλέον μετά από αργόσυρτες προσυμφωνίες και μετέπειτα συμφωνίες και συμβόλαια, δόθηκε βορά στην αειθαλή αντιπαροχή... ]

Ø Τρίτη 31/03

BACARO, ώρα 19.00Σ

οφοκλέους 1 & Αριστείδου τηλ:2103211882

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΡΓΑΡΗΣ «Η μεγάλη απόφαση»

Η Αθήνα με τα μάτια των νέων της Επαρχίας, που θέλουν να την προσεγγίσουν. [Κάποιες φορές, όταν μια γυναίκα επιδιώκει να επιτύχει το σκοπό της, είναι ικανή να πλάσει τόσα πολλά επιχειρήματα και να συνδυάσει τόσες πολλές τεχνικές, που στο τέλος, ακόμη και η ίδια, κατά βάθος, απορεί, πώς τα κατάφερε. Έτσι και η Βασιλική, μεταφέροντας αρχικά, τον τόνο της λέξης Αθήνα... ]

Ø Τρίτη 07/04 Εν Δελφοίς, ώρα 19.00

Δελφών 5, Κολωνάκι τηλ.2103608269

DANA SEMITECOLO «Είμαι ο Τάκης και είμαι ποδήλατο»

Η Αθήνα όπως την ζουν οι φοιτητές. [ Είμαι ο Τάκης και είμαι ποδήλατο. Μην απορείς, δεν είμαι ένα τυχαίο ποδήλατο. Είμαι το ποδήλατο του Νίκου. Γι’ αυτόν και για την παρέα του μιλάει αυτή η ιστορία που θα σου διηγηθώ και κάθε λέξη της, είναι αληθινή... ]

OI ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ & O ΖΩΓΡΑΦΟΣ

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΑΛΜΟΥ

http://gialinanhmata.blogspot.com/

Η Χριστίνα Πάλμου είναι ένα πλάσμα που κυκλοφορεί απτόητο στους δρόμους της Αθήνας. Της αρέσει να ταξιδεύει και να τρώει σοκολάτα.Τις καλοκαιρινές νύχτες ν’ ακούει τη θάλασσα και να μετράει τη βροχή των αστεριών. Θέλει να ταξιδεύει στον Κόσμο.Στη ζωή της θέλει να νιώθει ελεύθερη.Αυτό το διήγημα είναι το πρώτο ολοκληρωμένο έργο που εκδίδει.Της πήρε να το γράψει ένα ταξίδι στην Ευρώπη, μιάμιση βδομάδα αδυσώπητης γρίπης και δέκα λεπτά σκληρής επίπληξης σε ένα σχολικό διάδρομο (χωρίς ξύλο). Της αρέσει η ποίηση και μια μέρα θα ανέβει σε ένα βάθρο του κόσμου να μιλήσει για αλήθειες.Μέχρι τότε… αντίο.

ΦΩΤΗΣ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ

http://myblogmindstyle-grecotsadilas.blogspot.com/

Ο εκδότης ήταν σαφέστατος: «H ζωή είναι αστεία!». Έτσι κατάλαβα ότι το χιούμορ μπορεί να είναι απότοκον και μιας παραγγελιάς κι όχι, αποκλειστικώς, του αυθορμητισμού. Έστω.Προκειμένου να εκδοθώ, ας το επιτηδεύσω. Το χιούμορ μου εννοώ!Πριν μερικά χρόνια (εντάξει Διονύση, πάνω από 20), δε με γνώριζε ούτε η μάνα μου. Αυτό δε σημαίνει πως οι γεννήτορές μου σήμερα με ξέρουν. Καλά καλά, δεν ξέρω εγώ τον ίδιο μου τον εαυτό.Η σπουδή μου να σπουδάσω Πολιτικές Επιστήμες, εσπευσμένως με έτρεψε σε πιο σπουδαίες για μένα ασχολίες. Όπως, για παράδειγμα, στην απόλαυση αναγνωσμάτων, ωσάν κι αυτό του Όσκαρ Ουάιλντ υπό τον τίτλο «Η σημασία του να μην κάνεις τίποτα» ή να κάνεις τα χρειώδη αλλά με ρυθμό αργό.Γιατί, σύμφωνα με τον Κούντερα, «η βραδύτητα είναι ο ρυθμός της απόλαυσης», άλλως -κατ’ εμέ- η ευρυθμία των ευκολιών.Και τώρα που, επιδητευόμενος δύσκολες λέξεις και αραδιάζοντας ονόματα συγγραφέων και τίτλους βιβλίων, απέδειξα, νομίζω, πόσο διαβασμένος είμαι, αν είστε και εσείς εύκηλοι, δηλαδή αμέριμνοι, όντας βραδείας καύσεως, σας καλώ να συναντηθούμε στο myblogmindstyle-grecotsadilas.blogspot.com/, που τώρα αρχίζω να στιλιζάρω. Βαρέθηκα να γυροφέρνω σε blogs άλλων.

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΔΗΜΟΥ

http://apologiaprosuavita.blogspot.com/

Η Βασιλική του Δήμου του Νικόλα και της Μαρίας ανήκει στη γενιά του Πολυτεχνείου. Όχι σ’ αυτήν που συμμετείχε στα γεγονότα, - δεν διατηρεί πολιτικό γραφείο, και μπορεί να το αποδείξει. Στην άλλη. Αυτή που απλά γεννήθηκε το ‘73. Κι όπως λέει ο φίλος της ο Σάμπαλης, «εμείς του ’73, κάτι έχουμε ρε παιδί μου».Η Βασιλική δεν έχει κάτι, έχει πολλά. Έχει ένα απλήρωτο δάνειο, δέκα μαθήματα που χρωστάει στο Πανεπιστήμιο εδώ και χρόνια, έχει υψοφοβία, αγοραφοβία, τριχοτυλλομανία, ήπια δυσλεξία και στραβισμό της Μόνα Λίζα, που όμως ο οφθαλμίατρός της την έχει διαβεβαιώσει ότι κάνει τις γυναίκες πιο γοητευτικές. Τα πιστεύει κάτι τέτοια, γιατί έχει τα μυαλά πάνω από το κεφάλι της.Έχει αδυναμία στις γάτες, στις μπίρες, στους Άγγλους (φονιάδες των λαών), και στον δεξί αστράγαλο, από τότε που έφαγε μια χύμα στα γραφικά πεζοδρόμια των Εξαρχείων.Έχει μανία με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια (του σατανά), την Άγκαθα Κρίστι και τον Φίλιπ Κέι Ντικ.Έχει επίσης την τάση να απολογείται και την εντύπωση ότι, όταν μιλάει στο τρίτο πρόσωπο για τον εαυτό της, κάποιος λείπει. Ε, μάλλον τα ’χει χαμένα.Έχει κι άλλα και σε πολύ καλές τιμές.Αλλά δυστυχώς στην Κυψέλη δεν έχει πάρκινγκ. Θα ταλαιπωρηθείτε.Καλύτερα να παρκάρετε εδώ: apologiaprosuavita.blogspot.comκαι να έρθετε με τα πόδια.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

satanasso-tefteria.blogspot.com
Γεννήθηκα στην Αθήνα.Εγκαταστάθηκα στην Θεσσαλονίκη θέλοντας να συμβάλλω στην αποκέντρωση.Στη συνέχεια είδα πολλούς φίλους Θεσσαλονικείς να μετακομίζουν στην Αθήνα.Αποτέλεσμα της σώψυχης ανάγκης μου για απολογισμό του παρελθόντος είναι και το πόνημα που κρατάτε στα χέρια σας.Ασχολήθηκα επιτυχώς με την Αρχιτεκτονική με πενιχρό οικονομικό όφελος και με την φωτογραφία χωρίς κανένα οικονομικό όφελος.Έμεινα με την ικανοποίηση ότι τα έργα μου έτυχαν αρκετής εκτίμησης για να δημοσιευτούν, σε αρχιτεκτονικές εκδόσεις τα μεν και σε εκθέσεις και δημοσιεύσεις τα δε.Για περαιτέρω διευκρινίσεις για το ποιόν μου ως επιστήμων και άνθρωπος, μπορείτε να με ψάξετε στο blog που συντηρώ στο διαδίκτυο σαν satanasso-tefteria.blogspot.comEάν μάλιστα η εικόνα μου, που συνοδεύει αυτό το βιογραφικό σημειωματάκι σας γοήτευσε, δέχομαι στίχους και ελεγείες στο satanasso@gmail.com

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΡΓΑΡΗΣ

http://www.kaleidoskopio.org/

Ο Δημήτρης Μάργαρης, γεννήθηκε πριν από 29 χρόνια στη Ζάκυνθο, όπου σήμερα ζει και εργάζεται ως γραφίστας.Στα 29, αυτά, χρόνια, ασχολήθηκε με τη γραφιστική, τη φωτογραφία, το ραδιόφωνο, τη μουσική, τη ζωγραφική, το web design και το διαδικτυακό blog του( www.kaleidoskopio.org ), στο οποίο, τα τελευταία 2 χρόνια, διοχετεύει τις απόψεις του, αγνοώντας το γεγονός πως ο μοναδικός αναγνώστης του, έφυγε τον περασμένο Νοέμβριο στο εξωτερικό και από τότε, η τύχη του αγνοείται.Το διήγημα ¨Η Μεγάλη Απόφαση¨ είναι το πρώτο του συγγραφικό πόνημα που καταλήγει τυπωμένο σε χαρτί, αφού ο εκτυπωτής που διατηρεί στο σπίτι του, έχει χαλάσει εδώ και αρκετό καιρό και τα ανταλλακτικά που θα του έστελνε η κατασκευάστρια εταιρεία, δεν έχουν φτάσει ακόμη.Τους τελευταίους μήνες, περνά τον ελεύθερο χρόνο του, ψάχνοντας για τη γάτα του, που ένα βράδυ χάθηκε μυστηριωδώς, αφήνοντας στο κατώφλι της εξώπορτας, ένα σημείωμα που ακόμη δεν έχει κατορθώσει να αποκρυπτογραφήσει, καθώς δεν γνωρίζει άλλες γλώσσες, πέραν της Ελληνικής και της Αγγλικής.Αν κάποιος έχει οποιαδήποτε πληροφορία περί του εξαφανισμένου ζώου, μπορεί να επικοινωνήσει μαζί του στο jimmargaris@gmail.com. Αμοιβή, δεν δίδεται.

DANA SEMITECOLO

katrougiali.blogspot.com

Η Dana Semitecolo, γεννήθηκε πριν δύο χρόνια και κάτι μήνες στο μαιευτήριο του διαδικτύου, όπου ζει και εργάζεται όταν δραπετεύει από τις καθημερινές υποχρεώσεις του Έξω Κόσμου.Της αρέσει να παραφιλοσοφεί με το κατρουγιάλι της στο katrougiali.blogspot.com , όση ώρα περιμένει να ψηθεί το παστίτσιο. Για να γράψει αυτή την ιστορία, χρειάστηκε να ψήσει 20 ταψιά.Ακόμα, της αρέσει να μαζεύει μανουσάκια στους αγρούς του τόπου της καθώς και να κυλιέται στις καυτές αμμουδιές του, παρέα με τον γιο της.Αυτό το πόνημα είναι το πρώτο της μεγάλο -από κάθε άποψη- που δημοσιεύεται και μάλλον το τελευταίο, αφού η οικολογική της συνείδηση δεν της επιτρέπει την σπατάλη χαρτιού. Ιστορίες του νησιού της, κυρίως, έχουν δημοσιευθεί σε περιοδικά και σε διάφορους διαδικτυακούς τόπους.Τα παράπονά σας, στη διεύθυνση: katrougiali@gmail.com

ΜΠΑΜΠΗΣ ΠΥΛΑΡΙΝΟΣ

http://www.pilarinos.gr/

Γεννήθηκε το 1966. Σπούδασε Φυσική και εργάστηκε σαν φωτογράφος. Έμαθε ζωγραφική και αγιογραφία μαθητεύοντας δίπλα σε δασκάλους όπως ο Θ. Φίλιος, Δ. Χατζηαποστόλου, π. Σταμάτης Σκλήρης και Γ. Κόρδης.Ζωγραφίζει, εικονογραφεί παιδικά βιβλία, και αγιογραφεί φορητές εικόνες και τοιχογραφικά σύνολα σε εκκλησίες. Έχει κάνει ατομικές εκθέσεις το 2001, το 2005, ενώ το 2008 ατομική του έκθεση φιλοξενήθηκε στο χώρο των εκδόσεων Περίπλους. Έχει συμμετάσχει και σε πολλές ομαδικές στην Ελλάδα, αλλά και στη Μόσχα και το Στρασβούργο). Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών και της Ελληνογαλλικής ομάδας καλλιτεχνών “Naute”.Την ζωγραφική του μπορείτε να βλέπετε στο www.pilarinos.gr

Ιντερνετικό Φωτορομάντζο Τέχνης...(what?)

Το είδα στο blog του HELMET και το ζήλεψα!

Ο λόγος για την υπερπαραγωγή του http://calypsolarah.awardspace.co.uk/ με τίτλο: "ah patridah moo glykiah"

Ο Calypso Larah, σε στιγμές μεγάλης έμπνευσης και αριστοτεχνικής χρήσης media.

Προειδοποίηση: Μην επιλέξετε να το δείτε στο χώρο εργασίας σας. Κινδυνεύετε να σας απολύσουν λόγω υστερικού γέλιου.

Για το blog μου, αυτόν τον ταπεινό ψυχοθεραπευτή

Αγαπητό μου blog,

Τα κακά νέα, έρχονται συνήθως βράδυ. Λες και το φως της μέρας, εμποδίζει τη διέλευσή τους.

Ωστόσο, είμαι καλά. Δεν έχω κι άλλη επιλογή! Πρέπει να είμαι καλά για να βοηθήσω όσους με χρειάζονται.

Αγαπητό μου blog, ευχαριστώ που δέχεσαι να γράφω πάνω στα πεδία σου ότι μουρλαμάρα μου κατέβει, χωρίς να χρειάζεται να σε πληρώνω κάθε φορά που σου καταθέτω τα "εσώψυχά" μου.

Είθε ο θεός Digital, να προστατεύει τους κώδικές σου. Είθε να μπορώ κι εγώ να σε χρησιμοποιώ ώστε να αποφύγω(;) την απόλυτη παράνοια.

Ευχαριστώ, από καρδιάς!

Dana Semitecolo

Πόσο Έλληνας blogger, είσαι;

Πολύ φορτωμένο το πρόγραμμα της σημερινής ημέρας, που σημειωτέων είναι και Παγκόσμια Μέρα κατά των Ναρκωτικών καθώς και Διεθνής Ημέρα κατά των Βασανιστηρίων, όπως διαβάζω στο διαδίκτυο.

Επειδή το κίνημα των Ελλήνων blogger, δίνει πάντα το βροντερό του παρών, σε κάθε συλλογική προσπάθεια υπέρ της ανθρωπότητας -με σπουδαία αποτελέσματα, όπως η κατοχύρωση του προνομίου αγοράς γάλακτος και ελληνικής φέτας - καλό είναι να γίνει μια λίστα από όλους μας, για αυτά που πρέπει ή δεν πρέπει να κάνουμε σήμερα. Χρήσιμο επίσης, το να γίνει και ανάλογη οργάνωση τις υπόλοιπες ημέρες, ώστε να είμαστε πάντα ενεργοί πολίτες και να δίνουμε το καλό παράδειγμα στα εκατομμύρια των αναγνωστών που καθημερινά κρέμονται από τα pixel μας και δεν κάνουν τίποτε αφού πρώτα δεν διαβάσουν τα πόστα μας.

Λίστα Πέμπτης 26/06/08:

1. Κανένας Έλληνας blogger σήμερα, δεν κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών! Συμπεριλαμβανομένης και της χρήσης ενδυμάτων από ινδική κάνναβη. Τα ψυχοφάρμακα σας μπορείτε να τα πάρετε κανονικά. Ενδείκνυται η υπερκατανάλωση αλκοόλ ώστε να μην καταλαβαίνετε την έλλειψη άλλων ψυχοτρόπων ουσιών.

Αν θέλετε να δείξετε μεγαλύτερο ζήλο (super active blogger), καταδώστε στην αστυνομία άλλον blogger, που κάνει χρήση ναρκωτικών. Έτσι και το προφίλ σας αναδεικνύεται και αποδεικνύεται πως ο Έλληνας blogger, έχει ιδανικά και δεν φοβάται να μπήξει το μαχαίρι στο κόκκαλο και καλοπιάνετε τους μπάτσους, προκειμένου στο μέλλον να δείξουν το έλεός τους μπροστά σε κάποιο παραστράτημά σας.

2. Κανένας Έλληνας blogger σήμερα, δεν επιτρέπεται να βασανίσει κανέναν άνθρωπο ή ζώο. Προσοχή στα επιθετικά σχόλια σε άλλα blogs, υπάρχει κίνδυνος να κατηγορηθείτε για βάναυση συμπεριφορά! Εξαιρούνται τα ζευγάρια - οπαδοί του σαδομαζοχισμού, αρκεί να - σε τυχόν έλεγχο - να φέρουν μαζί τους την ειδική κάρτα - μέλους, του κινήματος.

Μετά τις 12 τα μεσάνυχτα, μπορείτε να συνεχίσετε κανονικά τις φάλαγγες και το μαστίγωμα. Η Κυβέρνηση επίσης εξαιρείται από την συμμετοχή της στην κινητοποίηση, μπορεί να μας βασανίζει απεριόριστα και σε καθημερινή βάση.

3. Απαγορεύεται δια ροπάλου, η αγορά τροφίμων από τους Έλληνες blogger, μόνο για σήμερα. Επειδή το μέτρο θα καθιερωθεί από το ΙΝΚΑ και θα ισχύει κάθε Πέμπτη, προγραμματίστε τις αγορές σας Τετάρτη ώστε να μην ξεμένετε από τρόφιμα. Όποιος πιαστεί από τον φωτογραφικό φακό blogger, να αγοράζει έστω μισό κιλό ψωμί, θα βγάζουμε τα μούτρα του φάτσα κάρτα στα blog μας και θα τον κάνουμε πρωτοσέλιδο σε σκανδαλοθηρικές εφημερίδες. Να δούμε μετά, με τι μούτρα θα ξαναγράψει πόστο!

4. Τέλος, για σήμερα και μόνο, απαγορεύεται η χρήση των λέξεων : ζέστη, κούραση, πονοκέφαλος, άγχος και ασκαρδαμυκτί. Του Έλληνα blogger το pc, ζυγό δεν υπομένει μεν αλλά πρέπει να το παίζει και άνετος, ώστε να πείσει την κοινή γνώμη, για τις πάντα αγνές προθέσεις του.

Οι υπόλοιπες δρατηριότητες των blogger, μπορούν σήμερα να συνεχιστούν κανονικά, με μία προσοχή στην κατανάλωση αλατιού γιατί κάνει κατακράτηση υγρών και πρήζονται τα πόδια.

Καλούς αγώνες σύντροφοι!

Ιδιο(φωτο)γράφως

Ο καλός και ταλαντούχος φίλος μου, Δημήτρης Αθηνάκης, με κάλεσε -εδώ και μέεεερες- σε ένα μπλογκοπαίγνιο. Επιτέλους, καταφέρνω να ανταποκριθώ στην πρόσκληση!

Και για να τον καλοπιάσω, όχι μόνο έγραψα το σημείωμά μου αλλά και το φωτογράφισα, στη γλάστρα με το φούξια γεράνι της βεράντας μου. Έτσι για να του υπενθυμίσω πως η καρδιά του ζακυθινού, είναι ένα φιόρο -συμπεριλαμβανομένου και του γαϊδουράγκαθου...

Τι είναι όμως αυτό το πρωτότυπο παιχνίδι; Είναι ένα είδος "συλλογής", ιδιόχειρων σημειωμάτων, από διάφορους bloggers και μη. Οι πέντε κανόνες τους είναι απλούστατοι και είναι αυτοί:

1. Γράψε με το χέρι (έφαγα το σπίτι να βρω στυλό, μας έφαγε η τεχνολογία!)

2. Σκάναρε ή φωτογράφισε (φωτογράφισα με την ολοκαίνουργια ψηφιακή μηχανή μου, αμή!)

3. Πόσταρε

4. Ειδοποίησε (ή ειδοποία...), προσθέτοντας στο τέλος του πόστου : για το http://autographcollectors.blogspot.com/

5. Κάλεσε άλλους πέντε να παίξουν (ναι σιγά μην καλέσω μόνο πέντε!)

Εγώ λοιπόν, νετάρισα με την "υποχρέωσή" μου και προσκαλώ (με αλφαβητική σειρά) τους:

Atsarantos

Βασιλικός κι α μαραθεί τη μυρωδιά την έχει

Don Basilio

Διονύσης Βίτσος

Η μυρωδιά της λήθης

Καλειδοσκόπιο

Μπάμπης Πυλαρινός

O materna mia terra

Πιτσιρίκος

Vertzak

Χωραΐτης

Και όποιον άλλον έχει την ευχαρίστηση...

Συμπληρώνω -εκ των υστέρων- και τον μουρλο-Τζώρτζη, γνωστό στην μπλογκόσφαιρα και ως Desperado (κωδικό όνομα Des), μα κυρίως γνωστό λόγω της Νατάσας που φιλοξενεί στο μλογκ του.

Τζώρτζηηηη, δεχόμεθα και σκίτσα άμα λάχει... ;-)

Quiz: Βρείτε τoν "ανώνυμο" και κερδίστε πλούσια δώρα!

Και το είπα! Μήπως δεν το είπα;;; Όπου εμφανίζεται ποίημα του Λασκαράτου, ακολουθεί "σύρραξη"! Είναι η γνωστή "κατάρα του Λασκαράτου". Για να γίνω όμως κατανοητή, αγαπητοί φίλοι (διότι μόνο φίλους έχω), ας μιλήσουν τα γεγονότα, τα οποία και παραθέτω.

Το story (για να μιλάμε και στη γλώσσα μας):

Ο εκδότης κ. Διονύσης Βίτσος, ενόψει της επίσκεψης της Αυτής Μεγαλειότης της Βασίλισσας Σοφίας της Ισπανίας, στη Ζάκυνθο, καλεσμένη του Οργανισμού Εθνικού Θαλασσίου Πάρκου Ζακύνθου, έγραψε ένα εξαιρετικό κείμενο για το γενικότερο αλαλούμ στην υπόθεση της χελώνας. Της χελώνας που κατάφερε να "επιστρατεύσει" ολόκληρη βασίλισσα, προκειμένου να γίνει κατανοητή(;) η αναγκαιότητα για την προστασία της. Το κείμενο του κ. Βίτσου, δημοσιεύθηκε στο φύλλο της Δευτέρας 12 Μαΐου, στην τοπική εφημερίδα ΕΡΜΗΣ. Επίσης έχει αναρτηθεί και στο προσωπικό blog του εκδότη και μπορείτε να το διαβάσετε εδώ.

Η ίδια εφημερίδα, στο χθεσινό της φύλλο, δημοσίευσε επιστολή του κ. Αναστασίου Αντίοχου (επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας του Δ. Αρτεμισίων) , η οποία και απευθυνόταν στην βασίλισσα, καλώντας την να δώσει χήρα βοηθείας για την αναστήλωση του Ι.Ν. Αγίων Τιμόθεου και Μαύρας στο Μαχαιράδο και η οποία έχει καταστραφεί από πυρκαγιά πέρυσι, εφόσον οι τοπικοί άρχοντες καθώς και η Μητρόπολη, δεν έχουν κατά τη γνώμη του, πράξει τα δέοντα. Να σημειωθεί πως στην επιστολή του, ο κ. Αντίοχος, εύχεται(!) στην βασίλισσα "Χριστός Ανέστη". Την επιστολή του κ. Αντίοχου μπορείτε να την δείτε - όπως αναδημοσιεύθηκε- στο blog του Ατσάραντου, εδώ.

Εγώ η Dana Semitecolo, ως αναρχοαυτόνομο κομμούνι, με επαναστατικές καταβολές, σχολίασα την επιστολή του κ. Αντίοχου, την οποία συνεχίζω να θεωρώ απαράδεκτη, με σχόλιό μου στο μπλογκ του Ατσάραντου καθώς και στο μπλογκ του κ. Βίτσου. Στο blog του κ. Βίτσου, υπήρξε μια "υβριστική" απάντηση - σχόλιο από "ανώνυμο" αναγνώστη, αγνώστων λοιπών στοιχείων.

Τα σχόλια:

Για χάριν συντομίας και για να μην σας στέλνω να ψάχνετε γύρω γύρω, παραθέτω τα δύο μου σχόλια παρακάτω, καθώς και το σχόλιο του "ανώνυμου".

Στο blog του Ατσάραντου:

Διάβασα κι εγώ σήμερα το άρθρο στην εφημερίδα και κράταγα τα μαλλιά μου, τα λιγοστά, να μην με εγκαταλείψουν!
Είναι δυνατόν το 2008, ένας άνθρωπος της πολιτικής, να δείχνει τόσο δουλοπρεπής απέναντι στη βασίλισσα ξένου κράτους; Όχι δηλαδή αν ήτανε δική μας, πως θα είχε και πάλι δικαιολογία αλλά τέλος πάντων...
Την ίδια ευθύνη όμως, για εμένα, έχει και το έντυπο που φιλοξένησε αυτή την ντροπιαστική για τους ζακυθινούς επιστολή.
Κι όπως λέει κι ο συνάδελφος sartagouras, από πότε εγίνε το Χριστός Ανέστη ευχή;;; Βέβαια, με αυτό το πολύ σημαντικό λάθος του κ. Αντίοχου, μειώνεται και η όποια "αξία" ή "σοβαρότητα" του κειμένου, ακόμα και στα μάτια της Βασιλίσσης άρα... καλώς γενόμενο! Τώρα αναμένουμε απάντηση της Μεγαλειοτάτης, με την ευχή : "Αληθώς Ανέστη"!

Στο blog του κ. Διονύση Βίτσου:

Κύριε Βίτσο,

Τα συγχαρητήρια μου για την "στρατσία" σας, η οποία δημοσιεύθηκε και στο χθεσινό φύλλο, της ζακυθινής εφημερίδας ΕΡΜΗΣ. Μία χαρά τα είπατε και μακάρι να τα λέγανε κι άλλοι ή μάλλον να τα σκέφτονταν -έστω- πριν κάμουνε τη καλέστρα.

Κρίμα που η ίδια φυλλάδα, φιλοξένησε σήμερα την επιστολή ενός συμπατριώτη μας, του κ. Αντίοχου (επικεφαλής μείζονος αντιπολίτευσης του Δ. Αρτεμισίων) και με την οποία ο ίδιος ζητά την συμπαράσταση της Βασίλισσας της Ισπανίας, για την επισκευή, της κατεστραμμένης από πυρκαγιά εκκλησίας, των Αγίων Μαύρας και Τιμόθεου, στο Μαχαιράδο. Ο κ. Αντίοχος, στην επιστολή του αυτή, εύχεται και "Χριστός Ανέστη" στην Μεγαλειότατη και πλήθος πιστών αναμένει την απάντηση της Αυτής Μεγαλειότης!

Και για να σας προλάβω, συμφωνώ κι εγώ με τον πλουραλισμό στα ΜΜΕ, αλλά το συγκεκριμένο κείμενο είναι ρεντίκολο και το μόνο που καταφέρνει είναι να χαλάσει την γενική καλή εικόνα του γράφοντα. Είναι εφτό που λέμε "καλύτερα να πλέκεις παρά να γράφεις".

Αυτά ως ΕΠΙΚΑΙΡΑ, του Ζάντε και προσεχώς με προσμονή, η άφιξη της Βασίλισσας με τα παρελκόμενα...

Και εις ανώτερα!
13/5/08 6:29 PM

Και το σχόλιο του θιγόμενου "ανώνυμου", υπογράφοντα ως PROTESTER:

H DANNA SEMITECOLO δικην ψευδοκουλτουριαρη κηνσορα της μεταχουντικης δεκαετιας κρινει την επιστολη που ο κ. Αντιοχος απεστειλε στην φιλοχελωνικη CARRETO-GODMOTHER σπανιολα Βασιλισσα .
ο κ.Αντιοχος -νομιζω- δεν εκανε τιποτε αλλο παρα να διακωμοδισει οτι βρισκεται πισω απο αυτη την επισκεψη που βαζει πανω απο τα πραγματικα προβληματα του ζακυνθινου λαου τα loggerheads της κ. Καραγκουνη.Τα πραγματικα προβληματα του νησιου ,σκουπιδια ,διαφθορα ,παναθλιο οδικο δικτυο και γιατι οχι η εγκαταλειψη της προσπαθειας και η παντελης αδιαφορια για την επανορθωση του μοναδικου μνημειου ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΥΡΑΣ ειναι πολυ πιο σημαντικα απο την loggerhead CARRETA-CARRETA την οποια η φιλοχελωνικη βασιλισσα ερχεται να υιοθετησει.

Το .....Εθνικο Θαλασσιο Παρκο ερχεται σε ευθεια αντιθεση με την επιβιωση του Ζακυνθινου Λαου και in τhe long run θα αναγκασει τους κατοικους να κανουν ο,τι οι experts των FINANCIAL TIMES μολις προχθες προβλεψαν:Σε μια νεα Μεταναστευση.

Η εκκληση προς στη Σπανιολα Βασιλισσα να επιτελεσει ενα ισως ιστορικο- λογω της προ-γιαγιας της Ολγας- καθηκον ειναι νομιζω περαν κριτικης απο ανθρωπους που εχουν προβλημα ταυτοτητας και θολη αισθηση ιστορικης συνειδησης και στο κατω -κατω μπορει να εκφραζουν μια περιθωριακη μειοψηφεια που σκανδαλιζονται απο την τυπικη ισως εποχικη ευχη του Χριστος Ανεστη.

Μια επιστολη απο μερους καποιου -οπως ειμαι σε θεση καλα να γνωριζω οχι ΦΙΛΟΒΑΣΙΛΙΚΟΥ αλλα τουναντιον -εχει πιο πολλη αξια απο ολες τις ψευτοπροδευτκες κορωνες των κατ επιφαση περιβαντολλογων και δημοκρατων της κακης ωρας.

PROTESTER
14/5/08 12:44 AM

Και το quiz (για να μιλήσουμε ξανά στη γλώσσα μας):

Ποιος είναι ο θιγμένος "ανώνυμος" PROTESTER; Ο νικητής κερδίζει πρόσκληση για τα βαφτίσια της χελώνας, που θα γίνουν αύριο και τιμητική θέση δίπλα στη νονά - Βασίλισσα Σοφία. Στην περίπτωση που θα υπάρξουν άνω του ενός νικητές, θα πραγματοποιηθεί κλήρωση, παρουσία συμβολαιογράφου, απόψε στις 22.00 έξω από το Δημαρχείο του Δ. Αρτεμισίων στο Μαχαιράδο. Στους νικητές που δεν θα καταφέρουν να κληρωθούν, θα απονεμηθεί τιμητική πλακέτα για την συμμετοχή τους.

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Με εκτίμηση,
Dana Semitecolo

Ωδή στον αγχωμένο Έλληνα blogger

Το blogging ερωτεύθηκα
και πόσταρα όλη μέρα
Παράτησα σπίτι, δουλειά
Τα πάντα στον αέρα!

Να γένω πάσχιζα κι εγώ
μία διάσημη blogger
μα θέλω ξόρκι μαγικό,
ωσάν τον Harry Potter!

Ολονυχτίς το έγραφα
το πόνημα στο laptop
Τη μέρα εχανότανε,
επήγαινε στον πάτο!

Κάτι ψυχοπονιάρηδες,
ένιωσαν τον καημό μου
Και μου εκδήλωσαν σαφώς
πως είναι στο πλευρό μου!

Και κοίταζα με προσμονή
τα σχόλια στο πόστο
Όμως δεν ήταν αρκετά
για να με καθιερώσω!

Το πρόβλημα συνάδελφοι
αν το κατανοείτε,
Το φτωχικό μπλογκάκι μου
να το επισκεφθείτε!

Αν καταφέρω και εγώ
σε ένθετο "ν' ανέβω",
εφημερίδας ξακουστής
χωρίς καν να "επέμβω"

Θα σας χρωστώ πραγματικά
μεγάλη ευγνωμοσύνη
Θα σας αφήσω ήσυχους
μέσα στην μπλογκοσύνη!

Κι εσείς bloggers αδέρφια μου
ποστάρετε με πάθος
Ώσπου μια μέρα όλους μας,
να μας χτυπήσει ο "δάκος"...

Από εκείνα τα "χαμένα αριστουργήματα" του site που έπεσε στο βωμό του εκσυγχρονισμού, αφιερωμένο στον φίλο που μου το ζήτησε. (Μήτσο εντάξει, δεν έχω ταλέντο στη ποίηση αλλά δεν βαριέσαι; Δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα σε τούτη τη ζωή!)